جانگ جیاکو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:16024800.jpg|بندانگشتی|نمایی از پل جانگ جیاکو]] | [[پرونده:16024800.jpg|بندانگشتی|نمایی از پل جانگ جیاکو]] | ||
جانْگجیاکو (Zhangjiakou)<br> | جانْگجیاکو (Zhangjiakou)<br> | ||
(یا: چانگ چیاکو<ref>Changchiakow</ref>؛ به مغولی کالگان<ref>Kalgan </ref>) شهر تاریخی و مرکز تجاری در استان [[هبی]]<ref>Hebei</ref>، در [[چین]]، کنار [[دیوار بزرگ چین]]<ref>Great Wall </ref>، به فاصلۀ ۱۶۰کیلومتری شمال غربی [[پکن]]<ref>Beijing </ref>. 4,118,908 نفر جمعیت دارد (2020) و مساحتش 36,861 کیلومتر مربع است. در ارتفاع 716 متری از سطح دریا قرار دارد. سابقاً پست مرزی مهمی بین چین و [[مغولستان]]، کنار جاده و راهآهن منتهی به [[اولان باتور|اولانباتور]]<ref>Ulan Bator </ref>، بود. نام مغولی آن بهمعنای دروازه است. این شهر در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> توسعه یافت و مرکز تجارت [[چای]] بین چین و [[روسیه]] شد. شهر اولیه در قلعههایی قرار داشت که در قرون ۱۵ و ۱۷ برای جلوگیری از حملههای مغولها ساخته شدند. در ۱۹۹۸، زلزلهای که کانون آن در جانگبِی<ref>Zhangbei</ref>، ۴۰کیلومتری شمال شهر، بود، باعث ویرانی زیادی در شهر و ناحیۀ پیرامون آن شد. | (یا: چانگ چیاکو<ref>Changchiakow</ref>؛ به مغولی کالگان<ref>Kalgan </ref>) شهر تاریخی و مرکز تجاری در استان [[هبی]]<ref>Hebei</ref>، در [[چین]]، کنار [[دیوار بزرگ چین]]<ref>Great Wall </ref>، به فاصلۀ ۱۶۰کیلومتری شمال غربی [[پکن]]<ref>Beijing </ref>. 4,118,908 نفر جمعیت دارد (2020) و مساحتش 36,861 کیلومتر مربع است. در ارتفاع 716 متری از سطح دریا قرار دارد. سابقاً پست مرزی مهمی بین چین و [[مغولستان]]، کنار جاده و راهآهن منتهی به [[اولان باتور|اولانباتور]]<ref>Ulan Bator </ref>، بود. نام مغولی آن بهمعنای دروازه است. این شهر در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> توسعه یافت و مرکز تجارت [[چای]] بین چین و [[روسیه]] شد. شهر اولیه در قلعههایی قرار داشت که در قرون ۱۵ و ۱۷ برای جلوگیری از حملههای مغولها ساخته شدند. در ۱۹۹۸، زلزلهای که کانون آن در جانگبِی<ref>Zhangbei</ref>، ۴۰کیلومتری شمال شهر، بود، باعث ویرانی زیادی در شهر و ناحیۀ پیرامون آن شد. جانْگجیاکو آب و هوای نیمهخشک قارهای تحت تأثیر بادهای موسمی دارد، با زمستانهای سرد، خشک و بادخیز به سبب [[واچرخند]] سیبری و تابستانهای گرم و مرطوب ناشی از [[باد موسمی|بادهای موسمی]] شرق آسیا. بسیار خنکتر از پکن است که بخشی از آن به دلیل ارتفاع است. میانگین دمای سالانهاش 9.2 درجه سانتیگراد است. | ||
<!--16024800--> | <!--16024800--> | ||
نسخهٔ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۰
جانْگجیاکو (Zhangjiakou)
(یا: چانگ چیاکو[۱]؛ به مغولی کالگان[۲]) شهر تاریخی و مرکز تجاری در استان هبی[۳]، در چین، کنار دیوار بزرگ چین[۴]، به فاصلۀ ۱۶۰کیلومتری شمال غربی پکن[۵]. 4,118,908 نفر جمعیت دارد (2020) و مساحتش 36,861 کیلومتر مربع است. در ارتفاع 716 متری از سطح دریا قرار دارد. سابقاً پست مرزی مهمی بین چین و مغولستان، کنار جاده و راهآهن منتهی به اولانباتور[۶]، بود. نام مغولی آن بهمعنای دروازه است. این شهر در زمان سلسلۀ چینگ[۷] توسعه یافت و مرکز تجارت چای بین چین و روسیه شد. شهر اولیه در قلعههایی قرار داشت که در قرون ۱۵ و ۱۷ برای جلوگیری از حملههای مغولها ساخته شدند. در ۱۹۹۸، زلزلهای که کانون آن در جانگبِی[۸]، ۴۰کیلومتری شمال شهر، بود، باعث ویرانی زیادی در شهر و ناحیۀ پیرامون آن شد. جانْگجیاکو آب و هوای نیمهخشک قارهای تحت تأثیر بادهای موسمی دارد، با زمستانهای سرد، خشک و بادخیز به سبب واچرخند سیبری و تابستانهای گرم و مرطوب ناشی از بادهای موسمی شرق آسیا. بسیار خنکتر از پکن است که بخشی از آن به دلیل ارتفاع است. میانگین دمای سالانهاش 9.2 درجه سانتیگراد است.