نا نینگ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
[[File:39035800.jpg|thumb|نانينْگ]] | [[File:39035800.jpg|thumb|نانينْگ]] | ||
رودبندر و مرکز ناحیۀ خودمختار [[گوانگسی جوانگ]]<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، در [[چین]]، کنار رود یونگ جیانگ<ref>Yong Jiang River </ref>؛ با | رودبندر و مرکز ناحیۀ خودمختار [[گوانگسی جوانگ]]<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، در [[چین]]، کنار رود یونگ جیانگ<ref>Yong Jiang River </ref>؛ با 8,741,584 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 22,189 کیلومتر مربع مساحت. مرکز مهم تجاری، بهویژه در زمینۀ [[ادویه]]، و دارای کارخانههای پالایش [[شکر]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، تولید مواد شیمیایی، ماشینآلات، و پنبهپاککنی است. در [[جنگ ویتنام]]<ref>Vietnam War </ref> و رویارویی چین و ویتنام<ref>Sino-Vietnamese Confrontation </ref> در ۱۹۷۹، شهر تدارکاتی بود. نانینگ که از زمان [[جین، سلسله|سلسلۀ جین]]<ref>Jin </ref> (۱۱۲۲ـ۱۲۳۴) مرکز اداری و استراتژیک مهمی است، تا حکومت [[یوان، سلسله|سلسلۀ یوآن]]<ref>Yuan</ref> (۱۲۷۹ـ۱۳۶۸) به این نام خوانده نمیشد. از ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۶، بهجای [[گویلین]]<ref>Guilin</ref> مرکز استان بود. سربازان ژاپنی در ۱۹۴۰ و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ آن را در اشغال داشتند. در ۱۹۴۹ نانینگ دوباره مرکز استان شد. | ||
| | ||
نسخهٔ ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۱
نانینْگ (Nanning)

رودبندر و مرکز ناحیۀ خودمختار گوانگسی جوانگ[۱]، در چین، کنار رود یونگ جیانگ[۲]؛ با 8,741,584 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 22,189 کیلومتر مربع مساحت. مرکز مهم تجاری، بهویژه در زمینۀ ادویه، و دارای کارخانههای پالایش شکر، فرآوری مواد غذایی، تولید مواد شیمیایی، ماشینآلات، و پنبهپاککنی است. در جنگ ویتنام[۳] و رویارویی چین و ویتنام[۴] در ۱۹۷۹، شهر تدارکاتی بود. نانینگ که از زمان سلسلۀ جین[۵] (۱۱۲۲ـ۱۲۳۴) مرکز اداری و استراتژیک مهمی است، تا حکومت سلسلۀ یوآن[۶] (۱۲۷۹ـ۱۳۶۸) به این نام خوانده نمیشد. از ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۶، بهجای گویلین[۷] مرکز استان بود. سربازان ژاپنی در ۱۹۴۰ و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ آن را در اشغال داشتند. در ۱۹۴۹ نانینگ دوباره مرکز استان شد.