شیامن: تفاوت میان نسخه‌ها

}}(به فوجیانی: آموی<ref>Amoy</ref>) بندر صنعتی در استان [[فوجیان]]<ref>Fujian</ref>، جنوب شرقی [[چین]]، در جزیرۀ شیامن<ref>Xiamen Island</ref>، با 5,163,970 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 1,700 کیلومتر مربع مساحت. تولیدات آن شامل لوازم الکترونیکی، ماشین‌آلات، [[مواد غذایی]] و مواد شیمیایی است. این بندر یکی از پنج بندر اصلی پیمانی<ref>treaty port</ref> برای تجارت بود، که از ۱۸۴۲ تا ۱۹۴۳ تحت کنترل خارجیان قرار داشت. جزیرۀ شیامن در [[مصب]]<ref>mouth</ref> رود جیولونگ<ref>Jiulong River</ref> قرار دارد، و با فرازراهی<ref>causeway</ref> طولانی به سرزمین اصلی<ref>mainland</ref> چِین متصل است. در غرب آن جزایر کموی<ref>Quemoy Islands</ref> و کشور [[تایوان]] واقع شده‌اند. این بندر دارای لنگرگاهی<ref>harbour</ref> مناسب است، امّا تا ۱۹۵۶ که به شبکۀ ملی [[راه آهن|راه‌آهن]] متصل شد، ارتباطات درون‌بومی آن ضعیف بود. پیوندهای محکم تجاری شیامن با تایوان از ۱۹۴۹ رو به کاهش نهاد. از زمان آغاز تشویق سرمایه‌گذاران خارجی و اعطای امتیازات ویژه به آن‌ها در ۱۹۷۹ و از سرگیری ارتباط تجاری با تایوان، صنایع سبک با گرایش صادرات در شهر توسعه یافته‌اند، تأسیسات بندری گسترش یافته‌اند، و شیامن نقش گذشتۀ خود را به‌منزلۀ بندر مهم منطقه‌ای بازیافته است. پرتغالی‌ها اولین اروپاییانی بودند که در دهۀ ۱۵۴۰ وارد شیامن شدند، سپس انگلیسی‌ها، هلندی‌ها، و اسپانیایی‌ها نیز تجارت را از این‌جا آغاز کردند؛ در آن زمان این بندر به نام محلی خود، آموی، معروف بود. در ۱۷۳۰ بندر مزبور به روی بازرگانان اروپایی بسته شد، و در ۱۸۴۲ به موجب پیمانی دوباره به روی تجارت خارجی باز و به مرکز مهم صدور [[چای]] تبدیل شد.