چینگ های: تفاوت میان نسخه‌ها

}}<p>(یا: تسینگ‌های<ref>Tsinghai</ref>؛ به مغولی: کوکو نور<ref>Koko Nor </ref>؛ به تبتی: آمدو<ref>Amdo </ref>) استانی در شمال غربی [[چین]]، با ۷۲۱هزار کیلومتر مربع مساحت و ۴,۴۴۸,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکز آن [[سینینگ]]<ref>Xining </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید مواد معدنی، مواد شیمیایی، پرورش [[دام اهلی|دام]]، [[نفت]]، و تجهیزات پزشکی است. چینگ‌های در بخش شمالی فلات [[تبت]]<ref>Tibetan Plateau </ref>، با نام فلات چینگ‌های‌ـ‌تبت<ref>Qinghai-Tibetan Plateau </ref>، در چین قرار دارد. در مرکز استان، حوضۀ [[چایدام]]<ref>Qaidam Basin </ref>، قرار دارد، که ناحیه‌ای است با چندین دریاچۀ نمک<ref>salt lake </ref> و [[مانداب]]<ref>marsh </ref>، در ارتفاع بین ۲,۵۰۰ تا ۳هزار متر از سطح دریا. رودهای [[چانگ جیانگ|چانگ‌جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[هوانگ هو]]<ref>Huang He </ref>، و [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref> از کوه‌های جنوبی چینگ‌های سرچشمه می‌گیرند. بخش عمدۀ استان بیابانی است و قبلاً خالی از سکنه بود. از لحاظ نژادی، استان چینگ‌های بسیار متنوع است. چینی‌های هان<ref>Han Chinese </ref> در اقلیت‌اند، و گسترده‌ترین گروه فرهنگی را تبتی<ref>Tibetan </ref>ها، با حدود ۹۰۰هزار نفر که اکثراً به چوپانی اشتغال دارند، تشکیل می‌دهند. در این استان تعدادی [[قزاق (مردم شناسی)|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[هوئی]]<ref>Hui</ref> (مسلمانان چینی) نیز زندگی می‌کنند. چینگ‌های در آغاز قرن ۱۸ ضمیمۀ چین و در ۱۹۲۸ به استانی مجزا تبدیل شد. این استان قرن‌ها بخشی از تبت بود. ملی‌گرایان تبت این استان را تحت حکومت استعماری تلقی می‌کنند. تبهکاران و زندانیان سیاسی را غالباً به اردوگاه‌های کار اجباری چینگ‌های [[تبعید]] می‌کردند.</p><!--17078500-->