نینگ شیا هوئی: تفاوت میان نسخه‌ها

</ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه|هوانگ‌ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و [[گله داری|گله‌داری]]. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.