هاربین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
هارْبین (Harbin)<br/> [[File:41008500.jpg|thumb|هارْبين]](یا: هارپین<ref>Haerhpin</ref>؛ پینکیانگ<ref>Pinkiang </ref>) بندر و مرکز استان [[هیلونگ جیانگ|هیلونگجیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، در شمال شرقی [[چین]]، کنار رود [[سونگ هوآ|سونگهوا]]<ref>Songhua River </ref>، با | هارْبین (Harbin)<br/> [[File:41008500.jpg|thumb|هارْبين]](یا: هارپین<ref>Haerhpin</ref>؛ پینکیانگ<ref>Pinkiang </ref>) بندر و مرکز استان [[هیلونگ جیانگ|هیلونگجیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، در شمال شرقی [[چین]]، کنار رود [[سونگ هوآ|سونگهوا]]<ref>Songhua River </ref>، با 10,009,854 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 53,068 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم تقاطع [[راه آهن|راهآهن]] بهشمار میرود. صنایع آن شامل [[متالورژی]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، پالایش [[شکر]]، و [[گردشگری]] است؛ همچنین ماشینآلات و [[کاغذ]] تولید میکند. پس از آن که [[روسیه]] حق تجارت در این منطقه را بهدست آورد (۱۸۹۶) مهاجران روس شهر را توسعه دادند و بعد از [[انقلاب اکتبر]]<ref>October Revolution </ref> (۱۹۱۷) روسهای بیشتری در هاربین پناهنده شدند. در [[جنگ جهانی دوم]]، هاربین هدف مهم حملۀ [[شوروی]]<ref>Soviet </ref> در اوت ۱۹۴۵ بود. هاربین رشد اولیۀ خود را مدیون قرارگرفتن در محل تقاطع اصلی راهآهن چین شرقی<ref>Chinese Eastern Railway </ref> است که روسیه آن را بهمنزلۀ امتداد [[راه آهن سراسری سیبری|راهآهن سراسری سیبری]]<ref>Trans-Siberian Railway</ref> ساخت؛ این راهآهن در جهت غربی تا [[دالیان]] ادامه دارد. درنتیجه، برخلاف اکثر شهرهای چین، هاربین اطراف راهآهن ساخته شده است. نمونههای فراوانی از معماری روسی اطراف شهر برجا ماندهاند. آب و هوای این شهر، با زمستانهای بسیار سرد و تابستانهای معتدل، دو فصل توریستی در سال برای آن بهوجود میآورد. | ||
| | ||
نسخهٔ ۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۷
هارْبین (Harbin)
(یا: هارپین[۱]؛ پینکیانگ[۲]) بندر و مرکز استان هیلونگجیانگ[۳]، در شمال شرقی چین، کنار رود سونگهوا[۴]، با 10,009,854 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 53,068 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم تقاطع راهآهن بهشمار میرود. صنایع آن شامل متالورژی، فرآوری مواد غذایی، پالایش شکر، و گردشگری است؛ همچنین ماشینآلات و کاغذ تولید میکند. پس از آن که روسیه حق تجارت در این منطقه را بهدست آورد (۱۸۹۶) مهاجران روس شهر را توسعه دادند و بعد از انقلاب اکتبر[۵] (۱۹۱۷) روسهای بیشتری در هاربین پناهنده شدند. در جنگ جهانی دوم، هاربین هدف مهم حملۀ شوروی[۶] در اوت ۱۹۴۵ بود. هاربین رشد اولیۀ خود را مدیون قرارگرفتن در محل تقاطع اصلی راهآهن چین شرقی[۷] است که روسیه آن را بهمنزلۀ امتداد راهآهن سراسری سیبری[۸] ساخت؛ این راهآهن در جهت غربی تا دالیان ادامه دارد. درنتیجه، برخلاف اکثر شهرهای چین، هاربین اطراف راهآهن ساخته شده است. نمونههای فراوانی از معماری روسی اطراف شهر برجا ماندهاند. آب و هوای این شهر، با زمستانهای بسیار سرد و تابستانهای معتدل، دو فصل توریستی در سال برای آن بهوجود میآورد.