هنان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
}} | }} | ||
(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و | (یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 99,365,519 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,413 متری از سطح دریا قرار دارد. [[جنگجو|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارتاند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ|زغالسنگ]] و [[نفت]]، پارچهبافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارتاند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی|بادامزمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref> (آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پم)؛ لویانگ، پایتخت سلسلههای جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref> (۷۷۰ـ۲۴۹پم) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref> (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref> (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبرههای شاهان و نجبا، از لحاظ باستانشناختی منطقهای غنی است. نخستین استخوان نوشتههای چینی در هنان کشف شدند. ویرانههای شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پم سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگههای حاصلخیز آبرفتی، بهویژه جلگههای رود [[هوانگ هه|هوانگهو]]<ref>Huang He River</ref> در بخش شمالی و رود هوای هه<ref>Huai He River</ref> در جنوب استان، تشکیل میدهند. | ||
| | ||
نسخهٔ ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰
هِنان (Henan)
| هنان | |
|---|---|
| نام فارسی | هنان |
| نام های دیگر | هونان |
| نام لاتین | Henan |
| کشور | چین |
| موقعیت | شرق مرکزی چین |
| مرکز | جنگجو |
| شهرهای مهم | لویانگ، کایفنگ و آنیانگ |
| جمعیت | ۹۱,۷۲۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | ۱۶۷هزار |
| تولیدات و صنایع مهم | استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی |
(یا: هونان[۱]) استانی در شرق مرکزی چین، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 99,365,519 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,413 متری از سطح دریا قرار دارد. جِنگجو[۲] مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارتاند از لویانگ[۳]، کایفنگ[۴]، و آنیانگ[۵]. استخراج زغالسنگ و نفت، پارچهبافی، تولید سیمان و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات کشاورزی استان عبارتاند از حبوبات، پنبه، میوه، توتون و تنباکو، و بادامزمینی. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ[۶] (آنیانگ کنونی) پایتخت سلسلۀ شانگ (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پم)؛ لویانگ، پایتخت سلسلههای جو شرقی[۷] (۷۷۰ـ۲۴۹پم) و هان شرقی[۸] (۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی[۹] (۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبرههای شاهان و نجبا، از لحاظ باستانشناختی منطقهای غنی است. نخستین استخوان نوشتههای چینی در هنان کشف شدند. ویرانههای شیبو[۱۰]، پایتخت قرن ۱۶پم سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگههای حاصلخیز آبرفتی، بهویژه جلگههای رود هوانگهو[۱۱] در بخش شمالی و رود هوای هه[۱۲] در جنوب استان، تشکیل میدهند.