هیلونگ جیانگ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات استان های آسیا | |||
|نام فارسی =هیلونگ جیانگ | |نام فارسی =هیلونگ جیانگ | ||
|نام لاتین =Heilongjiang | |نام لاتین =Heilongjiang | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۱: | ||
|تولیدات و صنایع مهم= | |تولیدات و صنایع مهم= | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:41190800-1.jpg|بندانگشتی|کلیسای جامع هاربین، هیلونگ جیانگ]] | |||
هیلونْگجیانگ (Heilongjiang)<br/> | |||
(یا: هیلونگکیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 454,800 کیلومتر مربع مساحت و 31,850,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,690 متری از سطح دریا قرار دارد. [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارتاند از [[چی چی هار|چیچیهار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگترین حوزۀ نفتخیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگجیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخشهای وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روسها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنیها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگجیانگ به بخشی از دولت دستنشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوههای هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگبای شان (کوههای چانگبای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافتهاند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده میشود؛ و در غرب منطقهای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته است. | (یا: هیلونگکیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 454,800 کیلومتر مربع مساحت و 31,850,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,690 متری از سطح دریا قرار دارد. [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارتاند از [[چی چی هار|چیچیهار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگترین حوزۀ نفتخیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگجیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخشهای وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روسها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنیها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگجیانگ به بخشی از دولت دستنشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوههای هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگبای شان (کوههای چانگبای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافتهاند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده میشود؛ و در غرب منطقهای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته است. | ||