شهیدآباد (بهشهر): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
شهیدآباد (بهشهر) (Shahidabad (Behshahr | شهیدآباد (بهشهر) (Shahidabad (Behshahr | ||
(نام قدیم: تروجن) روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرکزی شهرستان بهشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 4.5کیلومتری غرب جنوبی مرکز شهر بهشهر، 40کیلومتری شرق شمالی شهر ساری، 13کیلومتری جنوب دریای خزر، 220کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 50متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقهای تپهماهوری در ابتدای ورودی غربی شهر بهشهر (انتهای جادۀ نکا - بهشهر) واقع شده است. بافت مسکونی آبادی، متشکل از چند محله و با حدود 75هکتار وسعت، به طول 2.5کیلومتر از جادۀ نکا - بهشهر تا ارتفاعات جنگلی البرز شرقی کشیده شده است. یک جفت غار به نامهای هوتو و کمربند در حد فاصل بخش شمالی تروجن تا بهشهر در اواخر دهۀ 1320ش کاوش و در آنها آثاری دربارهٔ زندگی انسانهای اولیه کشف شد. این دو غار به دلیل کشف اسکلت انسان با قدمت حدود 10هزار سال شهرت جهانی دارند. اراضی روستا در شرق به شهر، در جنوب به ارتفاعات شمالی البرز شرقی، و در غرب به روستای کوهستان محدود شده و در بالادست تا 2کیلومتری شمال جادۀ بهشهر - نکا امتداد دارد. . 52نفر از اهالی این آبادی در جنگ ایران و عراق و همچنین در ابتدای انقلاب به شهادت رسیدهاند و دلیل تغییر نام آن از تروجن به شهیدآباد همین تعداد زیاد شهدای روستاست. شهیدآباد چند محله، دبستان، دبیرستان، حمام عمومی، مرکز بهداشتی - درمانی (درمانگاه)، زمین و سالن ورزشی، فروشگاههای مختلف (از جمله خواروبارفروشی)، غذافروشی، دفتر پیشخوان خدمات دولت، بانک، چند مسجد و حسینیه و تکیه، و چند زیارتگاه (امامزاده) دارد. چند محوطۀ پیش از تاریخ نزدیک به تروجن در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاند: غارهای کمربند و هوتو (در سال 13۴۶ش) و محوطۀ تاریخی گمچال در نزدیکی غار کمربند (1380ش). | |||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهیدآباد 4,113نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری، دامداری، کارگری و مشاغل خدماتی، و محصولات اصلی آنها برنج، گندم، پنبه و مرکبات است. مردم شهیدآباد به زبان طبری سخن میگویند. | |||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:مازندران]] | [[رده:مازندران]] | ||
نسخهٔ ۲۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۰
شهیدآباد (بهشهر) (Shahidabad (Behshahr
(نام قدیم: تروجن) روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرکزی شهرستان بهشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 4.5کیلومتری غرب جنوبی مرکز شهر بهشهر، 40کیلومتری شرق شمالی شهر ساری، 13کیلومتری جنوب دریای خزر، 220کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 50متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقهای تپهماهوری در ابتدای ورودی غربی شهر بهشهر (انتهای جادۀ نکا - بهشهر) واقع شده است. بافت مسکونی آبادی، متشکل از چند محله و با حدود 75هکتار وسعت، به طول 2.5کیلومتر از جادۀ نکا - بهشهر تا ارتفاعات جنگلی البرز شرقی کشیده شده است. یک جفت غار به نامهای هوتو و کمربند در حد فاصل بخش شمالی تروجن تا بهشهر در اواخر دهۀ 1320ش کاوش و در آنها آثاری دربارهٔ زندگی انسانهای اولیه کشف شد. این دو غار به دلیل کشف اسکلت انسان با قدمت حدود 10هزار سال شهرت جهانی دارند. اراضی روستا در شرق به شهر، در جنوب به ارتفاعات شمالی البرز شرقی، و در غرب به روستای کوهستان محدود شده و در بالادست تا 2کیلومتری شمال جادۀ بهشهر - نکا امتداد دارد. . 52نفر از اهالی این آبادی در جنگ ایران و عراق و همچنین در ابتدای انقلاب به شهادت رسیدهاند و دلیل تغییر نام آن از تروجن به شهیدآباد همین تعداد زیاد شهدای روستاست. شهیدآباد چند محله، دبستان، دبیرستان، حمام عمومی، مرکز بهداشتی - درمانی (درمانگاه)، زمین و سالن ورزشی، فروشگاههای مختلف (از جمله خواروبارفروشی)، غذافروشی، دفتر پیشخوان خدمات دولت، بانک، چند مسجد و حسینیه و تکیه، و چند زیارتگاه (امامزاده) دارد. چند محوطۀ پیش از تاریخ نزدیک به تروجن در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاند: غارهای کمربند و هوتو (در سال 13۴۶ش) و محوطۀ تاریخی گمچال در نزدیکی غار کمربند (1380ش).
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهیدآباد 4,113نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری، دامداری، کارگری و مشاغل خدماتی، و محصولات اصلی آنها برنج، گندم، پنبه و مرکبات است. مردم شهیدآباد به زبان طبری سخن میگویند.