عمارت کتابخانه ملی تبریز: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
(یا: خانه اردوبادی) عمارتی تاریخی در ضلع شمالی باغ گلستان در [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اولین مالک آن پزشکی به نام موسی بیگ بوده که بخشی از خانه را به کلینیک خود تبدیل کرده بود. این خانه با شروع جنگ جهانی دوم تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت؛ در این سالها به کنسولگری عراق در تبریز تبدیل، و بعد از اشغال روسها تعطیل شد. سالها بعد، این خانه توسط دکتر اردوبادی خریداری و به کلینیک بیماران روانی تبدیل شد. کاربری این خانه در دهۀ 1350ش به چاپخانه و از دهۀ 1370ش تا به امروز به ساختمان مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه شمال غرب کشور تغییر داده شده است. | (یا: خانه اردوبادی) عمارتی تاریخی در ضلع شمالی باغ گلستان در [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اولین مالک آن پزشکی به نام موسی بیگ بوده که بخشی از خانه را به کلینیک خود تبدیل کرده بود. این خانه با شروع جنگ جهانی دوم تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت؛ در این سالها به کنسولگری عراق در تبریز تبدیل، و بعد از اشغال روسها تعطیل شد. سالها بعد، این خانه توسط دکتر اردوبادی خریداری و به کلینیک بیماران روانی تبدیل شد. کاربری این خانه در دهۀ 1350ش به چاپخانه و از دهۀ 1370ش تا به امروز به ساختمان مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه شمال غرب کشور تغییر داده شده است. | ||
در زمینی | در زمینی به مساحت 1600مترمربع در 3 طبقه احداث شده است. ساختمان دارای سه ایوان میباشد که ایوان میانی بهعنوان سالن و ایوانهای جنوبی و شمالی به اتاقهای مورد نیاز اختصاص یافته بود. بدنه بیرونی از نوع سنگ محلی اسپروخوان و دارای حجاریهای چشمگیری میباشد که از لحاظ معماری شبیه و در بیشتر موارد همشکل عمارت شهرداری است مخصوصا طاقهای پنجرهها و کنگرههایی با نقش گل. از نمونههای منحصر به فرد نگهداری شده در این کتابخانه کتاب نفیس و فاخر «انجیل رسولان» است که قدیمیترین نسخه خطی موجود کتاب پیروان مسیحیت محسوب میشود؛ این کتاب بر روی پوست ماهی و به زبان [[سریانی]] (آشوری) نگاشته شده است. در سال ۱۳۴۴ش سازمان فعالیتهای فرهنگی یونسکو این کتابخانه را به عنوان کتابخانه امانتدار خود معرفی کرده و امتیاز استفاده از کلیه آثار انتشارات یونسکو را به آن اعطا کرده است. | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:آذربایجان شرقی]] | [[رده:آذربایجان شرقی]] | ||
[[رده:معماری]] | [[رده:معماری]] | ||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | [[رده:ابنیه سنتی ایران]] | ||
نسخهٔ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۱
| عمارت کتابخانه ملی تبریز | |
|---|---|
| نام فارسی | عمارت کتابخانه ملی تبریز |
| کشور | ایران |
| استان | آذربایجان شرقی |
| نام لاتین | Tabriz National Library Mansion |
| نامهای دیگر | خانه اردوبادی |
| موقعیت | ضلع شمالی باغ گلستان در شهر تبریز |
| کاربری | خانه، کتابخانه |
| مشخصات معماری | ساختمان دارای سه ناو که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاقهای مورد نیاز اختصاص یافته |
| زمان ساخت | دوره پهلوی اول |
عمارت کتابخانه ملی تبریز Tabriz National Library Mansion
(یا: خانه اردوبادی) عمارتی تاریخی در ضلع شمالی باغ گلستان در شهر تبریز. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اولین مالک آن پزشکی به نام موسی بیگ بوده که بخشی از خانه را به کلینیک خود تبدیل کرده بود. این خانه با شروع جنگ جهانی دوم تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت؛ در این سالها به کنسولگری عراق در تبریز تبدیل، و بعد از اشغال روسها تعطیل شد. سالها بعد، این خانه توسط دکتر اردوبادی خریداری و به کلینیک بیماران روانی تبدیل شد. کاربری این خانه در دهۀ 1350ش به چاپخانه و از دهۀ 1370ش تا به امروز به ساختمان مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه شمال غرب کشور تغییر داده شده است.
در زمینی به مساحت 1600مترمربع در 3 طبقه احداث شده است. ساختمان دارای سه ایوان میباشد که ایوان میانی بهعنوان سالن و ایوانهای جنوبی و شمالی به اتاقهای مورد نیاز اختصاص یافته بود. بدنه بیرونی از نوع سنگ محلی اسپروخوان و دارای حجاریهای چشمگیری میباشد که از لحاظ معماری شبیه و در بیشتر موارد همشکل عمارت شهرداری است مخصوصا طاقهای پنجرهها و کنگرههایی با نقش گل. از نمونههای منحصر به فرد نگهداری شده در این کتابخانه کتاب نفیس و فاخر «انجیل رسولان» است که قدیمیترین نسخه خطی موجود کتاب پیروان مسیحیت محسوب میشود؛ این کتاب بر روی پوست ماهی و به زبان سریانی (آشوری) نگاشته شده است. در سال ۱۳۴۴ش سازمان فعالیتهای فرهنگی یونسکو این کتابخانه را به عنوان کتابخانه امانتدار خود معرفی کرده و امتیاز استفاده از کلیه آثار انتشارات یونسکو را به آن اعطا کرده است.