پرش به محتوا

زنبور: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۸: خط ۸:
'''زنبورهای منحصر‌به‌فرد'''. این زنبورها شامل گونه‌های مفید برای گرده‌افشانی بهارۀ باغ‌های میوه است. ممکن است این جانوران لانه‌هایشان را در تونل‌هایی زیرزمین، یا در ساقه‌های توخالی گیاهان بسازند. «زنبورهای کوکو<ref> cuckoo bees</ref>» تخم‌هایشان را در لانۀ زنبورهای عسل درشت می‌گذارند، و بسیار شبیه به هم‌اند.
'''زنبورهای منحصر‌به‌فرد'''. این زنبورها شامل گونه‌های مفید برای گرده‌افشانی بهارۀ باغ‌های میوه است. ممکن است این جانوران لانه‌هایشان را در تونل‌هایی زیرزمین، یا در ساقه‌های توخالی گیاهان بسازند. «زنبورهای کوکو<ref> cuckoo bees</ref>» تخم‌هایشان را در لانۀ زنبورهای عسل درشت می‌گذارند، و بسیار شبیه به هم‌اند.


'''زنبورهای قاتلِ امریکای جنوبی''' (زنبورهای قاتل<ref>killer bees</ref>). در ۱۹۵۷ نوعی زیرگونۀ افریقاییِ زنبور عسل از تأسیسات تحقیقاتی برزیل گریخت و منجر‌به ایجاد این نوع گردید. این زیرگونه با زنبورهای عسل جفت‌گیری کرد و در واقع کاملاً جایگزین زنبورهای عسل نژاد اروپایی در بیشتر قسمت‌های امریکای جنوبی و مرکزی شد. در ۱۹۹۰ این حشرات تا شمال تگزاس در امریکا پخش شدند. این نوع، گذشته از این‌که نسبت به زنبورهای عسل نژاد اروپایی فعال‌تر و مقاوم‌ترند، از کندوهای خود به‌شدت و برای مدت طولانی‌تری دفاع می‌کنند. نیش آن‌ها چندان سمی‌تر نیست، امّا صدها هزار جانور و شاید حدود ۱۰۰۰ انسان را از پا در آورده‌اند. بیشتر افرادی که مورد حمله واقع شده‌اند زنده مانده‌اند؛ عموماً مرگ در صورتی اتفاق می‌افتد که قربانی از فرار خودداری کند. بیشتر این زنبورها بی‌آزارند، مگر آن‌که اذیت شوند. برخی گونه‌ها، به هر رو، مهاجم‌اند. نیش زنبور شاید برای فردی که نسبت به آن حساسیت دارد کشنده باشد، ولی این امر بسیار نادر است و حدود یک‌ونیم درصد از جمعیت را شامل می‌شود. اغلب بزرگسالان، با داشتن ۳۰۰ تا ۵۰۰ جای نیش بدون معالجه زنده می‌مانند. معالجۀ نیش زنبور با واکسنی که از سم متراکم تهیه می‌شود نیز معمول است (← [[ملیتین|ملیتین]]). در بریتانیا اولین شیوع بیماری زنبور، با نام وارواسیس<ref>varroasis</ref> Varroasei، در ۱۹۹۲ اتفاق افتاد. کنه‌ها ناقل این بیماری بودند. تا ۱۹۹۸، ۲۵ درصد از ۲۵۰ گونه زنبورِ بومی در معرض خطر قرار گرفتند. در ۱۹۹۵ دانشمندان امریکایی از رودۀ زنبورهای سنگواره‌ای موجود در کهربایی متعلق به ۴۰‌میلیون سال پیش، هاگ‌هایی باکتریایی استخراج کردند. هاگ‌ها به‌صورت موفقیت‌آمیزی رشد کردند، و مشخص شد باکتری‌های حاصل، خویشاوند باکتری موجود در رودۀ زنبور امروزی است که به گوارش زنبور کمک می‌کنند.
'''زنبورهای قاتلِ امریکای جنوبی''' (زنبورهای قاتل<ref>killer bees</ref>). در ۱۹۵۷ نوعی زیرگونۀ افریقاییِ زنبور عسل از تأسیسات تحقیقاتی برزیل گریخت و منجر‌به ایجاد این نوع گردید. این زیرگونه با زنبورهای عسل جفت‌گیری کرد و در واقع کاملاً جایگزین زنبورهای عسل نژاد اروپایی در بیشتر قسمت‌های امریکای جنوبی و مرکزی شد. در ۱۹۹۰ این حشرات تا شمال تگزاس در امریکا پخش شدند. این نوع، گذشته از این‌که نسبت به زنبورهای عسل نژاد اروپایی فعال‌تر و مقاوم‌ترند، از کندوهای خود به‌شدت و برای مدت طولانی‌تری دفاع می‌کنند. نیش آن‌ها چندان سمی‌تر نیست، امّا صدها هزار جانور و شاید حدود ۱۰۰۰ انسان را از پا در آورده‌اند. بیشتر افرادی که مورد حمله واقع شده‌اند زنده مانده‌اند؛ عموماً مرگ در صورتی اتفاق می‌افتد که قربانی از فرار خودداری کند. بیشتر این زنبورها بی‌آزارند، مگر آن‌که اذیت شوند. برخی گونه‌ها، به هر رو، مهاجم‌اند. نیش زنبور شاید برای فردی که نسبت به آن حساسیت دارد کشنده باشد، ولی این امر بسیار نادر است و حدود یک‌ونیم درصد از جمعیت را شامل می‌شود. اغلب بزرگسالان، با داشتن ۳۰۰ تا ۵۰۰ جای نیش بدون معالجه زنده می‌مانند. معالجۀ نیش زنبور با واکسنی که از سم متراکم تهیه می‌شود نیز معمول است. در بریتانیا اولین شیوع بیماری زنبور، با نام وارواسیس<ref>varroasis</ref> Varroasei، در ۱۹۹۲ اتفاق افتاد. کنه‌ها ناقل این بیماری بودند. تا ۱۹۹۸، ۲۵ درصد از ۲۵۰ گونه زنبورِ بومی در معرض خطر قرار گرفتند. در ۱۹۹۵ دانشمندان امریکایی از رودۀ زنبورهای سنگواره‌ای موجود در کهربایی متعلق به ۴۰‌میلیون سال پیش، هاگ‌هایی باکتریایی استخراج کردند. هاگ‌ها به‌صورت موفقیت‌آمیزی رشد کردند، و مشخص شد باکتری‌های حاصل، خویشاوند باکتری موجود در رودۀ زنبور امروزی است که به گوارش زنبور کمک می‌کنند.


'''مخاطرات و محافظت'''. کم‌شدن جمعیت زنبورهای عسل در دنیا به‌واقع با انتشار کنۀ انگل rarroa مرتبط است. این کنه، که ناقل بیماری است، خود را به شکم زنبور می‌چسباند و شیرۀ بدن جانور را می‌مکد، به محفظه‌های تخم حمله، و از نوزادن نیز تغذیه می‌کند. به‌این‌سبب، زنبورداران در قسمت‌هایی از امریکا و برخی کشورهای اروپایی مجبور شدند ۸۰ درصد کندوهایشان را در دهۀ ۱۹۹۰ از‌بین ببرند. مؤسسۀ کشاورزی امریکا تولید زنبورهای عسل مقاوم به این کنه را شروع کرده است.
'''مخاطرات و محافظت'''. کم‌شدن جمعیت زنبورهای عسل در دنیا به‌واقع با انتشار کنۀ انگل rarroa مرتبط است. این کنه، که ناقل بیماری است، خود را به شکم زنبور می‌چسباند و شیرۀ بدن جانور را می‌مکد، به محفظه‌های تخم حمله، و از نوزادن نیز تغذیه می‌کند. به‌این‌سبب، زنبورداران در قسمت‌هایی از امریکا و برخی کشورهای اروپایی مجبور شدند ۸۰ درصد کندوهایشان را در دهۀ ۱۹۹۰ از‌بین ببرند. مؤسسۀ کشاورزی امریکا تولید زنبورهای عسل مقاوم به این کنه را شروع کرده است.
۴۸٬۵۸۱

ویرایش