سنگ تجن: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
سنگتجن (Sang Tajan) | سنگتجن (Sang Tajan) | ||
روستایی در دهستان خیرودکنار، بخش مرکزیِ شهرستان | روستایی در دهستان خیرودکنار، بخش مرکزیِ [[نوشهر، شهرستان|شهرستان نوشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 3کیلومتری جنوب غربی مرکز [[نوشهر، شهر|شهر نوشهر]]، 140کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 4کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 100کیلومتری شمال تهران، و در ارتفاع 15متری از سطح دریا قرار دارد. سنگتجن در منطقهای از مازندران واقع شده که در آن کوه و دریا در کمترین فاصله از همند، و به این ترتیب، روستا در دشتهای مجاور ارتفاعات شمالی البرز مرکزی واقع شده و به وسیلۀ جادهای که از میان شهرپشت گذشته، سپس به مرکز شهر نوشهر میرود به شهر و ساحل خزر دسترسی دارد. رودخانۀ سنگتجن در غرب سنگتجن و در حد فاصل آن با روستای خیرسر به سمت دریا در جریان است. جز این، شرق و شمال روستا را چند شهرک نوبنیاد و جنوبش را جنگل احاطه کرده است. سنگتجن دبستان، خانۀ بهداشت، نیروگاه برق، مسجد، دو چشمه به نامهای گردوک و اسپییو، کارخانۀ نخریسی، بوستان تفریحی، زمین فوتبال، کافه، رستوران، اقامتگاههای اجارهای، نانوایی و خواروبارفروشی دارد. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سنگتجن 2,148نفر بوده است. شغل مردم این روستا | در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سنگتجن 2,148نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و ماهیگیری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]]، [[مرکبات]] و [[کیوی]] است. مردم بومی سنگتجن به زبان [[طبری]] (گویش کجوری) سخن میگویند. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:مازندران]] | [[رده:مازندران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۰
| سنگ تجن | |
|---|---|
| استان | مازندران |
| شهرستان | نوشهر |
| بخش | مرکزی |
| دهستان | خیرودکنار |
| جمعیت | 2,148نفر (1395ش) |
| موقعیت | فاصله 3کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر نوشهر |
| ارتفاع از سطح دریا | 15متر |
| تولیدات و صنایع مهم | برنج، مرکبات و کیوی |
| نام لاتین | Sang Tajan |
سنگتجن (Sang Tajan)
روستایی در دهستان خیرودکنار، بخش مرکزیِ شهرستان نوشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 3کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر نوشهر، 140کیلومتری غرب شهر ساری، 4کیلومتری جنوب دریای خزر، 100کیلومتری شمال تهران، و در ارتفاع 15متری از سطح دریا قرار دارد. سنگتجن در منطقهای از مازندران واقع شده که در آن کوه و دریا در کمترین فاصله از همند، و به این ترتیب، روستا در دشتهای مجاور ارتفاعات شمالی البرز مرکزی واقع شده و به وسیلۀ جادهای که از میان شهرپشت گذشته، سپس به مرکز شهر نوشهر میرود به شهر و ساحل خزر دسترسی دارد. رودخانۀ سنگتجن در غرب سنگتجن و در حد فاصل آن با روستای خیرسر به سمت دریا در جریان است. جز این، شرق و شمال روستا را چند شهرک نوبنیاد و جنوبش را جنگل احاطه کرده است. سنگتجن دبستان، خانۀ بهداشت، نیروگاه برق، مسجد، دو چشمه به نامهای گردوک و اسپییو، کارخانۀ نخریسی، بوستان تفریحی، زمین فوتبال، کافه، رستوران، اقامتگاههای اجارهای، نانوایی و خواروبارفروشی دارد.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سنگتجن 2,148نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و ماهیگیری، و محصولات اصلی آنها برنج، مرکبات و کیوی است. مردم بومی سنگتجن به زبان طبری (گویش کجوری) سخن میگویند.