خسروشهر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
(نام سابق: خسروشهر) شهری در استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز، و مرکز اداری بخش خسروشهر. در منطقهای کوهستانی به فاصلۀ ۲۶کیلومتری جنوب غربی تبریز، سر راه تبریز به آذرشهر و کنار خط آهن مراغه به تبریز، در کنار اُسکوچای قرار دارد. ارتفاع آن ۱,۳۷۰متر است. اقلیم این شهر معتدل مایل به سرد و نیمهخشک و جمعیت آن 21,972نفر است (1395ش). | (نام سابق: خسروشهر) شهری در استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز، و مرکز اداری بخش خسروشهر. در منطقهای کوهستانی به فاصلۀ ۲۶کیلومتری جنوب غربی تبریز، سر راه تبریز به آذرشهر و کنار خط آهن مراغه به تبریز، در کنار اُسکوچای قرار دارد. ارتفاع آن ۱,۳۷۰متر است. اقلیم این شهر معتدل مایل به سرد و نیمهخشک و جمعیت آن 21,972نفر است (1395ش). | ||
خسروشاه یکی از شهرهای قدیم آذربایجان است که گویا به سبب اقامت چند روزه خسرو انوشیروان ساسانی در آن، خسروشاه نامیده شده بود. در اوایل قرن 7ق، یاقوت حموی خسروشاه را شهری دارای بازار و عمارت و در شش فرسنگی تبریز ذکر کرده است. در اواخر قرن هفتم، رشیدالدین فضلاللّه این شهر را در شمار اعمال تبریز نام برده است. در اوایل قرن هشتم، حمداللّه مستوفی خسروشاه را از آبادیهای بزرگ ناحیه تبریز، و ابوالفدا (در تقویمالبلدان) آن را شهری کوچک در هفت فرسنگی تبریز در آذربایجان ذکر کردهاند. در 1051ق زمینلرزهای بین تبریز و دریاچه ارومیه رخ داد، که خسروشاه و مناطق اطراف آن را ویران کرد و تلفات بسیاری برجای گذاشت. ابوالقاسم طاهری (در کتاب جغرافیای تاریخی گیلان، مازندران، آذربایجان) به نقل از هنری راولینسون، که در 1254ق به ایران سفر کرده بود، خسروشاه را دهکدهای بسیار خرّم، با آب و هوایی معتدل بهسبب نهرهای متعدد جاری در آن آورده است. در دوره ناصری، خسروشاه جزو قریههای موقوفه مسجد کبود تبریز بهشمار میرفت. در زمان انقلاب مشروطه، میرآقا خسروشاهی، از مشروطهطلبان ناحیه، پس از دستگیری به دار آویخته شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در 21 مهر 1358ش نام آن به خسروشهر و نام ایستگاه راهآهن خسروشاه، بین تبریز و مراغه، به ایستگاه راهآهن زارعی تغییر یافت. نام این شهر در سال ۱۳۹۰ش برای حفظ هویت تاریخی و فرهنگی آن به نام پیشین و کهن، خسروشاه، تغییر داده شد. | |||
برخی از آثار تاریخی: تپه باستانی قَرهتپه، متعلق به هزارۀ سوم پیش از میلاد، در حدود شش کیلومتری شمالغربی | برخی از آثار تاریخی: تپه باستانی قَرهتپه، متعلق به هزارۀ سوم پیش از میلاد، در حدود شش کیلومتری شمالغربی خسروشاه؛ مسجد صفوی (یا مسجد جامع خسروشاه)، متعلق به دورۀ شاهسلیمان صفوی؛ و مقبرههای سلار دیلمی (فقفیه امامی سدۀ 5ق)، درویش شرفالدین یعقوب رومی (متوفی 912ق)، و امیرسیداسماعیل شنب غازانی (متوفی 919ق). | ||
. | . | ||
نسخهٔ ۳۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۸
خسروشاه، شهر Khosrowshah, city
(نام سابق: خسروشهر) شهری در استان آذربایجان شرقی، شهرستان تبریز، و مرکز اداری بخش خسروشهر. در منطقهای کوهستانی به فاصلۀ ۲۶کیلومتری جنوب غربی تبریز، سر راه تبریز به آذرشهر و کنار خط آهن مراغه به تبریز، در کنار اُسکوچای قرار دارد. ارتفاع آن ۱,۳۷۰متر است. اقلیم این شهر معتدل مایل به سرد و نیمهخشک و جمعیت آن 21,972نفر است (1395ش).
خسروشاه یکی از شهرهای قدیم آذربایجان است که گویا به سبب اقامت چند روزه خسرو انوشیروان ساسانی در آن، خسروشاه نامیده شده بود. در اوایل قرن 7ق، یاقوت حموی خسروشاه را شهری دارای بازار و عمارت و در شش فرسنگی تبریز ذکر کرده است. در اواخر قرن هفتم، رشیدالدین فضلاللّه این شهر را در شمار اعمال تبریز نام برده است. در اوایل قرن هشتم، حمداللّه مستوفی خسروشاه را از آبادیهای بزرگ ناحیه تبریز، و ابوالفدا (در تقویمالبلدان) آن را شهری کوچک در هفت فرسنگی تبریز در آذربایجان ذکر کردهاند. در 1051ق زمینلرزهای بین تبریز و دریاچه ارومیه رخ داد، که خسروشاه و مناطق اطراف آن را ویران کرد و تلفات بسیاری برجای گذاشت. ابوالقاسم طاهری (در کتاب جغرافیای تاریخی گیلان، مازندران، آذربایجان) به نقل از هنری راولینسون، که در 1254ق به ایران سفر کرده بود، خسروشاه را دهکدهای بسیار خرّم، با آب و هوایی معتدل بهسبب نهرهای متعدد جاری در آن آورده است. در دوره ناصری، خسروشاه جزو قریههای موقوفه مسجد کبود تبریز بهشمار میرفت. در زمان انقلاب مشروطه، میرآقا خسروشاهی، از مشروطهطلبان ناحیه، پس از دستگیری به دار آویخته شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در 21 مهر 1358ش نام آن به خسروشهر و نام ایستگاه راهآهن خسروشاه، بین تبریز و مراغه، به ایستگاه راهآهن زارعی تغییر یافت. نام این شهر در سال ۱۳۹۰ش برای حفظ هویت تاریخی و فرهنگی آن به نام پیشین و کهن، خسروشاه، تغییر داده شد.
برخی از آثار تاریخی: تپه باستانی قَرهتپه، متعلق به هزارۀ سوم پیش از میلاد، در حدود شش کیلومتری شمالغربی خسروشاه؛ مسجد صفوی (یا مسجد جامع خسروشاه)، متعلق به دورۀ شاهسلیمان صفوی؛ و مقبرههای سلار دیلمی (فقفیه امامی سدۀ 5ق)، درویش شرفالدین یعقوب رومی (متوفی 912ق)، و امیرسیداسماعیل شنب غازانی (متوفی 919ق).
.