خوری

خوری
از گویش‌های مرکزی در ناحیۀ کویری، رایج در خور استان سمنان و نزدیک به گویش‌های بیابانکی و فروی. صامت‌های این گویش، همان صامت‌های زبان فارسی است. خوری فاقد مذکر و مؤنث است. i ـ پسوند نکره‌ساز است. مضاف‌الیه پس از مضاف قرار می‌گیرد. صفت هم پس از موصوف می‌آید، واژه‌هایی از خوری: gara «بره»، got «گفتن» و pos «سپر».