امامزاده عبدالله و عبیدالله (دماوند): تفاوت میان نسخه‌ها

نقشۀ بنا از خارج مضرس با 33 لبه و در داخل هشت‌وجهی است و بر روی هریک از اضلاع هشت‌گانه، یک‌ فررورفتگی به نسبت عمیق طاقدار با عمقی حدود 25 سانتیمتر ساخته شده است. عرض یا دهانۀ طاق‌نماها اندکی از عرض اضلاع کوچک‌تر بوده و هریک از آن‌ها درون قاب مستطیل‌شکل کم‌عمقی محاط هستند. این طاق‌نماها که از روی کف آغاز شده‌اند، به صورت یکنواخت تقریباً در تمامی ارتفاع تا زیر گنبد گسترش یافته‌اند. در این قسمت و بر بالای طاق‌نماها یک جفت قاب مستطیل‌شکل کم‌عرض و مقعر در دو طبقه با طرح یک گیلویی سادۀ هشت‌وجهی بدنۀ اصلی برج را خاتمه می‌دهد که به عنوان پایه‌ای برای گنبد است. در بنای برج، طرح‌های ویژه‌ای دیده می‌شود که از آن جمله وجود هشت نورگیر در قسمت استوانه‌ای نمای خارجی آن است. از خارج، برج بر روی پایه‌ای مدور و آجری بنا شده است. در حال حاضر تنها یک ردیف از آجرهای بالای سطح کف مشهود است که احتمالاً مربوط به بالا آمدن تدریجی سطح کف محوطۀ بنا باشد. نوک پره‌ها (دندانه‌ها) با محیط ازاره مماس است و پره‌ها تا ارتفاع 8.70 متری بالا می‌آیند و در این‌جا با طاق‌نماهای پیوسته به هم متصل می‌شوند. بالای این نقطه تا پایۀ سقف که حدود 1.90 متر ارتفاع دارد، برج مدور می‌شود. در این بخش، هشت نورگیر تعبیه شده است. از میان برج‌های آرامگاهی شناخته شده، تنها برج مهماندوست دامغان، در این طرح خاص با این بنا شباهت دارد. در برج دماوند، سردر ورودی اصلی در ضلع شمالی واقع شده. این ورودی نسبتاًکوچک، تنها در عرض یک پره یا دندانه و بخشی از اضلاع جانبی دو پرۀ مجاور گسترش یافته است. این در کوتاه است و با یک قاب یا صفحۀ چهارگوش در بالا تزئیین یافته و در محل اتصال پره با این قاب، یک قوس سه‌برگه جایگزین شده است.<br />