استانیسلاوس اول (۱۶۷۷ـ۱۷۶۶): تفاوت میان نسخه‌ها

 

استانیسلاوس اول (۱۶۷۷ـ۱۷۶۶)(Stanislaus I)<br /> {{جعبه زندگینامه

}}[[File:11246300.jpg|thumb|اِسْتانيسلاوسِ اول]]پادشاه لهستان (۱۷۰۴ـ۱۷۰۹، ۱۷۳۳ـ۱۷۳۵) و دوک لورن<ref>Lorraine  

</ref> (۱۷۳۵ ـ ۱۷۶۶). با نام استانیسلاوس لشچینسکی<ref>Stanislaus Leszczynski </ref> متولد شد. در سال‌های نخست جنگ شمالی<ref>Northern War </ref> (۱۷۰۰ـ۱۷۲۱)، کارل دوازدهم<ref>Charles XII </ref>، پادشاه سوئد، لهستان را درنوردید و شاه اوگوستوس دوم<ref>Augustus II </ref> را تبعید کرد. در ۱۷۰۴، کارل بر انتخاب لشچینسکی، نجیب‌زادۀ لهستانی، مهر تأیید گذاشت. اکثریت مردم لهستان به اوگوستوس وفادار ماندند، استانیسلاوس که به سلاح‌های سوئدی متکی بود، با شکست کارل در پولتاوا<ref>Poltava </ref> (۱۷۰۹) از پطر اول<ref>Peter I </ref> روسیه، روانۀ تبعید و مقیم فرانسه شد، و دخترش ماری لشچینسکا<ref>Marie Leszczynska </ref> با لوئی پانزدهم پادشاه فرانسه ازدواج کرد (۱۷۲۵). با مرگ اوگوستوس دوم (۱۷۳۳)، استانیسلاوس به لهستان بازگشت و دوباره به شاهی انتخاب شد. اقلیتی در پارلمان لهستان، زیر فشار روسیه، از اوگوستوس سوم<ref>Augustus III </ref> حمایت و جنگ جانشینی لهستان<ref>War of the Polish Succession </ref> را آغاز کردند. استانیسلاوس مجبور به فرار شد (۱۷۳۴) و در ۱۷۳۵ شرایط پیمان وین<ref>Treaty of Vienna </ref> را پذیرفت و عنوان پادشاهی را حفظ کرد، اما اختیارات واقعی را به اوگوستوس سوم سپرد. در ازای آن، لورن و بار<ref>Bar </ref> را به‌دست آورد به شرطی که پس از مرگش این دو ناحیه به فرانسه واگذار شود. کاخ استانیسلاوس در نانسی<ref>Nancy</ref> نشانۀ علاقه‌اش به فرهنگ است. به درخواست او، ژان ژاک روسو<ref>Jean-Jacques Rousseau</ref>&nbsp;قانون اساسی جدیدی برای لهستان نوشت.