هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵): تفاوت میان نسخه‌ها

</ref> خاصی را پدید آورد؛ آثارش شکل‌هایی قائم و باریک‌اند که سنگ‌ها یا توتم‌های ایستاده‌ را به‌یاد می‌آورند، نیز شکل‌های گرد و توخالی با پل‌هایی از سیم یا نخ&nbsp;آفرید، که ''دریا''<ref>''Pelagos''</ref> (۱۹۴۶، نگارخانۀ تیت<ref> Tate Gallery</ref>، لندن) نمونه‌ای از آن‌هاست. در ساخت مجسمه‌هایش، سنگ را ترجیح می‌داد، ولی از سیمان، چوب، آلومینیوم، و در بسیاری از آثار متأخرش از مفرغ<ref> bronze</ref>، استفاده کرده است. هپورت، هنری مور<ref> Henry Moore </ref>، کنستانتین برانکوزی<ref>Constantin Brancusi </ref>، و هانس آرپ<ref>Hans Arp </ref> را می‌ستود. همسر اولّش جان اسکیپینگِ<ref>John Skeaping </ref> مجسمه‌ساز بود، و در ۱۹۳۳ با بن نیکلسونِ<ref>Ben Nicholson </ref> نقاش ازدواج کرد، که علاقه‌اش را به شکل‌های انتزاعی دوچندان ساخت. در ۱۹۳۹ به سنت آیوز<ref>St Ives </ref> در کورنوال<ref>Cornwall </ref> رفت (کارگاهش در آن‌جا، اکنون موزه است). در ۱۹۶۵ نشان افتخار امپراتوری بریتانیا<ref>DBE </ref> را دریافت کرد. از میان سفارش‌هایی که برای اماکن عمومی اجرا کرد، ''پیکر بالدار''<ref>''Winged Figure''</ref> (۱۹۶۲، برای ساختمان جان لوئیس<ref> John Lewis Building </ref> در لندن) و ''شکل تنها''<ref>''Single Form'' </ref> (۱۹۶۲ـ۱۹۶۳، برای سازمان ملل، نیویورک<ref>United Nations, New York</ref>) درخور ذکرند. هپورت در ویکفیلد<ref> Wakefield </ref>، از توابع یورکشر<ref>Yorkshire </ref>، به‌دنیا آمد، و نخست در لیدز و سپس در کالج سلطنتی هنر<ref>Royal College of Art</ref> در لندن تحصیل هنر کرد؛ در مؤسسۀ اخیر با هِنری مور هم‌شاگردی بود.