میرزا جعفر ریاض همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

(با نام اصلی: میرزا جعفر همدانی؛ متخلص به ریاض و معروف به بدیع‌الزمان ثانی) نویسنده، شاعر، خوشنویس و موسیقی‌دان قرن 13ق. از شعرا و نثرنویسان عهد محمدشاه و ناصرالدین شاه بود. در سرودن اشعار به زبان فارسی و عربی بسیار ماهر بود و در انواع شعر مهارت داشت. در نگارش خطوط نسخ و شکسته هم استاد بود. در علوم ریاضی نیز توانمند بود.

در همدان متولد شد. نخست نزد ابوالقاسم ذوالریاستین تحصیل کرد که در دورۀ پادشاهی فتحعلی شاه و محمدشاه قاجار، از بزرگان و متمولان همدان به حساب می‌آمد. اما پس از مرگ او، زندگی دشواری را پشت سر گذاشت و ناچار شد از همدان به تهران برود و در آن شهر دنبال کار بگردد. هر چند که توفیقی پیدا نکرد.  

او در نجوم و هیأت و هندسه نیز استاد بود. اما با این همه توانمندی، در تهران بیکار و سرگردان بود و به سختی روزگار می‌گذراند.

 

 

از جمله آثار اوست: ''دیوان غزلیات'' که در 1316ش در تهران به چاپ رسید؛ ''ریاض الادب''؛ کتاب ''گنج شایگان''، که به سبک گلستان سعدی و پریشان قاآنی تقلید کرده و آن را نوشته است.

 

او همچنین صاحب مقالاتی به سبک بدیع‌الزمان همدانی و مقامات حمیدالدین بلخی بوده است.