پرش به محتوا

کنفانی، غسان (عکا ۱۹۳۶ـ بیروت ۱۹۷۲): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۰: خط ۳۰:
کَنَفانی، غَسّان (عکا ۱۹۳۶ـ بیروت ۱۹۷۲)<br /> [[File:35314500.jpg|thumb|غَسّان کنفانی]]
کَنَفانی، غَسّان (عکا ۱۹۳۶ـ بیروت ۱۹۷۲)<br /> [[File:35314500.jpg|thumb|غَسّان کنفانی]]


داستان‌نویس، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار سیاسی و نقاش فلسطینی. تحصیلات ابتدایی را در مدارس فرانسوی گذراند. در ۱۹۴۸ خانواده‌اش آواره شد و به سوریه مهاجرت کرد. در دانشگاه دمشق ادبیات عرب خواند. به‌سبب فعالیت‌های سیاسی از سوریه اخراج شد. به کویت رفت و تا ۱۹۶۰ در آن‌جا به روزنامه‌نگاری مشغول بود. در این سال به دعوت جورج حَبَش به بیروت رفت و در روزنامه‌های ناسیونالیستی به‌کار پرداخت. در ۱۹۶۹ سخنگوی رسمی جبهۀ خلق برای آزادی فلسطین و سردبیر''الهدف''، ارگان این سازمان، شد. از کنفانی چهار رمان، پنج مجموعۀ داستان کوتاه، چند نمایش‌نامه و تحقیقاتی دربارۀ ادبیات مقاومت فلسطینی و ادبیات صهیونیستی باقی مانده است. نخستین نویسندۀ نسل جدید فلسطینی است که به تجسم مصائب آوارگان بسنده نکرد و درصدد تقویت آگاهی ملی و یافتن راه رهایی برآمد. او تنها نویسندۀ عرب بود که تابوی ترسیم زندگی فلسطینی‌های اسرائیل و فرهنگ یهودی اسرائیل را شکست و نخستین‌بار در رمان ''بازگشت به حیفا''، از تجسم یهودیان در قالب دشمن فرا رفت. کنفانی در اوج قدرت قلم، از تصویرها و نمادهای تأثیرگذار و طنز تلخ به‌منظور انتقال پیام خود و انعکاس رنج‌ها، سستی‌ها و بی‌ارادگی مردم فلسطین برضد بیداد و پذیرش مسئولیت برای ساختن آینده‌ای بهتر بهره می‌گیرد. در موفق‌ترین اثرش ''مردها در آفتاب'' (۱۹۶۳) از تکنیک‌های مدرن جریان سیال ذهن، بازگشت به گذشته و تغییر منظرۀ روایی استفاده می‌کند. در''بازگشت به حیفا'' از ایدئولوژی مارکسیسم و تکنیک‌های واقع‌گرایی سوسیالیستی سود می‌جوید، اما در رمان ناتمام ''عاشق'' نشانه‌های رئالیسم جادویی پیداست. نفوذ ادبیات کلاسیک عربی در نمایش‌نامۀ ''دروازه'' (۱۹۶۴) احساس می‌شود. تلاش پیوستۀ کنفانی در نوآ'''‎'''وری، کیفیت نوشتاری و توانایی او در القای بُعد جهانی تراژدی و مبارزات مردمش، محبوبیت روزافزون وی در جهان عرب و خارج را سبب شده است. کنفانی در انفجار بمبی، که عوامل اسرائیل در اتومبیل او کار گذاشته بودند، کشته شد.
داستان‌نویس، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار سیاسی و نقاش فلسطینی. تحصیلات ابتدایی را در مدارس فرانسوی گذراند. در ۱۹۴۸ خانواده‌اش آواره شد و به سوریه مهاجرت کرد. در دانشگاه دمشق ادبیات عرب خواند. به‌سبب فعالیت‌های سیاسی از سوریه اخراج شد. به کویت رفت و تا ۱۹۶۰ در آن‌جا به روزنامه‌نگاری مشغول بود. در این سال به دعوت جورج حَبَش به بیروت رفت و در روزنامه‌های ناسیونالیستی به‌کار پرداخت. در ۱۹۶۹ سخنگوی رسمی جبهۀ خلق برای آزادی فلسطین و سردبیر''الهدف''، ارگان این سازمان، شد. از کنفانی چهار رمان، پنج مجموعۀ داستان کوتاه، چند نمایش‌نامه و تحقیقاتی دربارۀ ادبیات مقاومت فلسطینی و ادبیات صهیونیستی باقی مانده است.  
 
کنفانی نخستین نویسندۀ نسل جدید فلسطینی است که به تجسم مصائب آوارگان بسنده نکرد و درصدد تقویت آگاهی ملی و یافتن راه رهایی برآمد. او تنها نویسندۀ عرب بود که تابوی ترسیم زندگی فلسطینی‌های اسرائیل و فرهنگ یهودی اسرائیل را شکست و نخستین‌بار در رمان ''بازگشت به حیفا''، از تجسم یهودیان در قالب دشمن فرا رفت. کنفانی در اوج قدرت قلم، از تصویرها و نمادهای تأثیرگذار و طنز تلخ به‌منظور انتقال پیام خود و انعکاس رنج‌ها، سستی‌ها و بی‌ارادگی مردم فلسطین برضد بیداد و پذیرش مسئولیت برای ساختن آینده‌ای بهتر بهره می‌گیرد. در موفق‌ترین اثرش ''مردها در آفتاب'' (۱۹۶۳) از تکنیک‌های مدرن [[جریان سیال ذهن]]، بازگشت به گذشته و تغییر منظرۀ روایی استفاده می‌کند. در ''بازگشت به حیفا'' از ایدئولوژی [[مارکسیسم]] و تکنیک‌های واقع‌گرایی سوسیالیستی سود می‌جوید، اما در رمان ناتمام ''عاشق'' نشانه‌های [[ریالیسم جادویی|رئالیسم جادویی]] پیداست. نفوذ ادبیات کلاسیک عربی در نمایش‌نامۀ ''دروازه'' (۱۹۶۴) احساس می‌شود. تلاش پیوستۀ کنفانی در نوآ'''‎'''وری، کیفیت نوشتاری و توانایی او در القای بُعد جهانی تراژدی و مبارزات مردمش، محبوبیت روزافزون وی در جهان عرب و خارج را سبب شده است. کنفانی در انفجار بمبی، که عوامل اسرائیل در اتومبیل او کار گذاشته بودند، کشته شد.


<br /> <!--35314500-->
<br /> <!--35314500-->
userexport، سرویراستار، ویراستار
۱۱٬۷۸۱

ویرایش