پرش به محتوا

جیسون روباردز: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م)  Jason Robards
جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م)  Jason Robards


(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا) برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز  طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.
(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های ''همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا'') برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز  طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.


پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایش نامه‌هایی از یوجین اونیل در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید.
پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر به طور گروهی شد.
----
----
سرویراستار، ویراستار
۷۴٬۸۵۷

ویرایش