کرازبی، بینگ (۱۹۰۴ـ۱۹۷۷): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
|عنوان = | |عنوان =بینگ کرازبی | ||
|نام = | |نام =Bing Crosby | ||
|نام دیگر= | |نام دیگر= | ||
|نام اصلی= | |نام اصلی= | ||
|نام مستعار= | |نام مستعار= | ||
|لقب= | |لقب= | ||
|زادروز= | |زادروز=۱۹۰۴م | ||
|تاریخ مرگ= | |تاریخ مرگ=۱۹۷۷م | ||
|دوره زندگی= | |دوره زندگی= | ||
|ملیت=امریکایی | |ملیت=امریکایی | ||
|محل زندگی= | |محل زندگی= | ||
|تحصیلات و محل تحصیل= | |تحصیلات و محل تحصیل= | ||
| شغل و تخصص اصلی =بازیگر | | شغل و تخصص اصلی =بازیگر | ||
|شغل و تخصص های دیگر= | |شغل و تخصص های دیگر=خواننده | ||
|سبک = | |سبک = | ||
|مکتب = | |مکتب = | ||
|سمت = | |سمت = | ||
|جوایز و افتخارات = | |جوایز و افتخارات =برای بازی در فیلم راه خودم را میروم (۱۹۴۴) برندۀ جایزۀ اسکار شد | ||
|آثار = | |آثار =راه خودم را میروم (۱۹۴۴)، راه زنگبار (۱۹۴۱)، مسافرخانۀ تعطیلات (۱۹۴۲)، آسمانهای آبی (۱۹۴۶)، جامعۀ اشرافی (۱۹۵۶) | ||
|خویشاوندان سرشناس = | |خویشاوندان سرشناس = | ||
|گروه مقاله =سینما | |گروه مقاله =سینما | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}} | }} | ||
کرازبی، بینگ (۱۹۰۴ـ۱۹۷۷)(Crosby, Bing)<br> | |||
[[پرونده:I35166900-2.jpg|بندانگشتی|بینگ کرازبی]] | [[پرونده:I35166900-2.jpg|بندانگشتی|بینگ کرازبی]] | ||
<p>بازیگر و خوانندۀ امریکایی. سبک خاصش در خواندن ترانههایی مانند «چند پنی از آسمان<ref>Pennies from Heaven</ref>» (۱۹۳۶) ـ و در فیلمی بههمین نام ـ و نیز «کریسمس برفی<ref>White Christmas</ref>» (۱۹۴۲)، موجب شهرتش شد. برای بازی در فیلم'' راه خودم را میروم''<ref>''Going My Way'' </ref> (۱۹۴۴) برندۀ جایزۀ اسکار شد. با [[هوپ، باب (۱۹۰۳ـ۲۰۰۳)|باب هوپ]]<ref>Bob Hope </ref> و دوروتی لامور<ref>Dorothy Lamour</ref> (۱۹۱۴ـ۱۹۹۶) در فیلم کمدی جادهای چند قسمتی بازی کرد؛ ازجمله فیلمهای اوست: ''راه زنگبار''<ref>''Road to Zanzibar'' </ref> (۱۹۴۱)، ''مسافرخانۀ تعطیلات''<ref>''Holiday Inn''</ref> (۱۹۴۲)، ''آسمانهای آبی''<ref>''Blue Skies'' </ref> (۱۹۴۶)، و ''جامعۀ اشرافی''<ref>''High Society''</ref> (۱۹۵۶). </p><!--35166900--> | <p>بازیگر و خوانندۀ امریکایی. سبک خاصش در خواندن ترانههایی مانند «چند پنی از آسمان<ref>Pennies from Heaven</ref>» (۱۹۳۶) ـ و در فیلمی بههمین نام ـ و نیز «کریسمس برفی<ref>White Christmas</ref>» (۱۹۴۲)، موجب شهرتش شد. برای بازی در فیلم'' راه خودم را میروم''<ref>''Going My Way'' </ref> (۱۹۴۴) برندۀ جایزۀ اسکار شد. با [[هوپ، باب (۱۹۰۳ـ۲۰۰۳)|باب هوپ]]<ref>Bob Hope </ref> و [[دوروتی لامور]]<ref>Dorothy Lamour</ref> (۱۹۱۴ـ۱۹۹۶) در فیلم کمدی جادهای چند قسمتی بازی کرد؛ ازجمله فیلمهای اوست: ''راه زنگبار''<ref>''Road to Zanzibar'' </ref> (۱۹۴۱)، ''مسافرخانۀ تعطیلات''<ref>''Holiday Inn''</ref> (۱۹۴۲)، ''آسمانهای آبی''<ref>''Blue Skies'' </ref> (۱۹۴۶)، و ''جامعۀ اشرافی''<ref>''High Society''</ref> (۱۹۵۶). </p><!--35166900--> | ||