مایکاوا، کونیو (۱۹۰۵ـ۱۹۸۶): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Tokio Marine & Nichido Fire Insurancea.jpg|بندانگشتی|دفتر مرکزی بیمه آتش سوزی توکیو Marine & Nichido (1974)]] | |||
مائِکاوا، کونیو (۱۹۰۵ـ۱۹۸۶)(Maekawa, Kunio)<br> | مائِکاوا، کونیو (۱۹۰۵ـ۱۹۸۶)(Maekawa, Kunio)<br> | ||
خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}} | }} | ||
معمار ژاپنی. از پیشگامان معماری مدرن در [[ژاپن]] بود، و از سبک بینالمللی<ref>international style</ref> [[لوکوربوزیه]]<ref>Le Corbusier </ref>، معمار فرانسوی، قویاً تأثیر گرفت، و بر استفاده از روکار بتونی<ref>concrete</ref> زبر تأکیدی بروتالیستی<ref>Brutalist </ref> داشت. میکاوا در [[نیگاتا]]<ref>Niigata</ref>، شمال غربی جزیرۀ هونشو<ref>Honshu Island </ref>، بهدنیا آمد، و در دانشگاه [[توکیو]]<ref>Tokyo University </ref> درس خواند. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۰ در دفتر لوکوربوزیه در پاریس کار کرد و از او بسیار تأثیر گرفت. دومین فردی که در او تأثیر گذاشت، آنتونین ریموند<ref>Antonin Raymond </ref> (۱۸۸۹ـ۱۹۷۶) بود که میکاوا از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ در دفتر او در توکیو<ref>Tokyo </ref> کار میکرد. میکاوا کار شخصیاش را در ۱۹۳۵ آغاز کرد، و نخست یک مدرنیست سازشناپذیر بود. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ و اوایل دهۀ ۱۹۴۰، که دورۀ تسلط احساسات ملیگرایانۀ افراطی در ژاپن بود، کارهایش بهمنزلۀ نمونههایی از «انحطاط غربی» تخطئه شدند؛ لیکن طرحهایش برای بازسازی پس از جنگ ژاپن کاملاً مناسب بودند. از دهۀ ۱۹۵۰ ساختمانهای شهری مختلفی ساخت که استفادۀ جسورانه از بتون، و اقتباس هوشمندانه از عناصر معماری ژاپنی، ویژگی بسیاری از آنهاست. در میان مهمترین و تأثیرگذارترین ساختمانهایش، مجتمع آپارتمانی هارومی<ref>Harumi</ref>، توکیو (۱۹۵۸)، نخستین مجتمع آپارتمانی بلند در ژاپن؛ تالار جشن<ref>Festival Hall </ref>، توکیو (۱۹۶۱)، از برجستهترین بناهای مدرن ژاپن؛ و تالار شهر ایشیگاکی<ref>Ishigaki Municipal Auditorium </ref>، جزیرۀ ایشیگاکی<ref>Ishigaki Island </ref>، در جنوب غربی [[اوکیناوا]]<ref>Okinawa</ref>، (۱۹۸۶) درخور ذکرند. آثار میکاوا در نسلی از معماران جوان ژاپنی تأثیر گذاشت، که [[تانگه، کنزو (۱۹۱۳ـ۲۰۰۵)|کنزو تانگه]]<ref>Kenzo Tange</ref> مهمترین آنان بهشمار میرود.</p><!--38112100--> | معمار ژاپنی. از پیشگامان معماری مدرن در [[ژاپن]] بود، و از سبک بینالمللی<ref>international style</ref> [[لوکوربوزیه]]<ref>Le Corbusier </ref>، معمار فرانسوی، قویاً تأثیر گرفت، و بر استفاده از روکار بتونی<ref>concrete</ref> زبر تأکیدی بروتالیستی<ref>Brutalist </ref> داشت. میکاوا در [[نیگاتا]]<ref>Niigata</ref>، شمال غربی جزیرۀ هونشو<ref>Honshu Island </ref>، بهدنیا آمد، و در دانشگاه [[توکیو]]<ref>Tokyo University </ref> درس خواند. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۰ در دفتر لوکوربوزیه در پاریس کار کرد و از او بسیار تأثیر گرفت. دومین فردی که در او تأثیر گذاشت، آنتونین ریموند<ref>Antonin Raymond </ref> (۱۸۸۹ـ۱۹۷۶) بود که میکاوا از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ در دفتر او در توکیو<ref>Tokyo </ref> کار میکرد. میکاوا کار شخصیاش را در ۱۹۳۵ آغاز کرد، و نخست یک مدرنیست سازشناپذیر بود. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ و اوایل دهۀ ۱۹۴۰، که دورۀ تسلط احساسات ملیگرایانۀ افراطی در ژاپن بود، کارهایش بهمنزلۀ نمونههایی از «انحطاط غربی» تخطئه شدند؛ لیکن طرحهایش برای بازسازی پس از جنگ ژاپن کاملاً مناسب بودند. از دهۀ ۱۹۵۰ ساختمانهای شهری مختلفی ساخت که استفادۀ جسورانه از بتون، و اقتباس هوشمندانه از عناصر معماری ژاپنی، ویژگی بسیاری از آنهاست. در میان مهمترین و تأثیرگذارترین ساختمانهایش، مجتمع آپارتمانی هارومی<ref>Harumi</ref>، توکیو (۱۹۵۸)، نخستین مجتمع آپارتمانی بلند در ژاپن؛ تالار جشن<ref>Festival Hall </ref>، توکیو (۱۹۶۱)، از برجستهترین بناهای مدرن ژاپن؛ و تالار شهر ایشیگاکی<ref>Ishigaki Municipal Auditorium </ref>، جزیرۀ ایشیگاکی<ref>Ishigaki Island </ref>، در جنوب غربی [[اوکیناوا]]<ref>Okinawa</ref>، (۱۹۸۶) درخور ذکرند. آثار میکاوا در نسلی از معماران جوان ژاپنی تأثیر گذاشت، که [[تانگه، کنزو (۱۹۱۳ـ۲۰۰۵)|کنزو تانگه]]<ref>Kenzo Tange</ref> مهمترین آنان بهشمار میرود.</p><!--38112100--> | ||
نسخهٔ ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۴
مائِکاوا، کونیو (۱۹۰۵ـ۱۹۸۶)(Maekawa, Kunio)
کونیو مایکاوا Kunio Maekawa | |
---|---|
زادروز |
نیگاتا، شمال غربی جزیرۀ هونشو۱۹۰۵م |
درگذشت | ۱۹۸۶م |
ملیت | ژاپنی |
تحصیلات و محل تحصیل | دانشگاه توکیو |
شغل و تخصص اصلی | معمار |
آثار | مجتمع آپارتمانی هارومی، توکیو (۱۹۵۸)، تالار شهر ایشیگاکی، در جنوب غربی اوکیناوا (۱۹۸۶) |
گروه مقاله | معماری |
معمار ژاپنی. از پیشگامان معماری مدرن در ژاپن بود، و از سبک بینالمللی[۱] لوکوربوزیه[۲]، معمار فرانسوی، قویاً تأثیر گرفت، و بر استفاده از روکار بتونی[۳] زبر تأکیدی بروتالیستی[۴] داشت. میکاوا در نیگاتا[۵]، شمال غربی جزیرۀ هونشو[۶]، بهدنیا آمد، و در دانشگاه توکیو[۷] درس خواند. از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۰ در دفتر لوکوربوزیه در پاریس کار کرد و از او بسیار تأثیر گرفت. دومین فردی که در او تأثیر گذاشت، آنتونین ریموند[۸] (۱۸۸۹ـ۱۹۷۶) بود که میکاوا از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ در دفتر او در توکیو[۹] کار میکرد. میکاوا کار شخصیاش را در ۱۹۳۵ آغاز کرد، و نخست یک مدرنیست سازشناپذیر بود. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ و اوایل دهۀ ۱۹۴۰، که دورۀ تسلط احساسات ملیگرایانۀ افراطی در ژاپن بود، کارهایش بهمنزلۀ نمونههایی از «انحطاط غربی» تخطئه شدند؛ لیکن طرحهایش برای بازسازی پس از جنگ ژاپن کاملاً مناسب بودند. از دهۀ ۱۹۵۰ ساختمانهای شهری مختلفی ساخت که استفادۀ جسورانه از بتون، و اقتباس هوشمندانه از عناصر معماری ژاپنی، ویژگی بسیاری از آنهاست. در میان مهمترین و تأثیرگذارترین ساختمانهایش، مجتمع آپارتمانی هارومی[۱۰]، توکیو (۱۹۵۸)، نخستین مجتمع آپارتمانی بلند در ژاپن؛ تالار جشن[۱۱]، توکیو (۱۹۶۱)، از برجستهترین بناهای مدرن ژاپن؛ و تالار شهر ایشیگاکی[۱۲]، جزیرۀ ایشیگاکی[۱۳]، در جنوب غربی اوکیناوا[۱۴]، (۱۹۸۶) درخور ذکرند. آثار میکاوا در نسلی از معماران جوان ژاپنی تأثیر گذاشت، که کنزو تانگه[۱۵] مهمترین آنان بهشمار میرود.