بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش): تفاوت میان نسخه‌ها

|باشگاه =

}}

بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)<br>

<p>خواننده، ردیف‌دان، خطاط، ادیب و تعزیه‌شناس ایرانی. تحصیلات قدیمه را نزد استادان وقت، شیخ مسیح ایوانکی، [[کاشانی، سید ابوالقاسم (تهران ۱۲۶۴ـ۱۳۴۰ش)|سید ابوالقاسم کاشانی]]، و [[عمادالکتاب قزوینی|عمادالکتاب]] گذراند و در جوانی به خدمت اداری مشغول شد. در این مدت در دانشکده‌های گوناگون و نیز دایرۀ امور لوایح مجلس شورا استاد خط بود و خط او در کتاب‌ها و کتیبه‌های بسیاری به‌یادگار مانده است. در آغاز فعالیت از درس‌های [[اقبال آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)|ابوالحسن اقبال آذر]] و [[طاهرزاده، حسین (اصفهان ۱۲۶۱ـ تهران ۱۳۳۴ش)|سید حسین طاهرزاده]]، دو خوانندۀ استاد در موسیقی دستگاهی و شاخص‌های [[مکتب تبریز]] و [[مکتب اصفهان]]، بهره گرفت و یک دورۀ ردیف را نزد [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] مرور کرد. در ادب و هنر ایرانی تخصص داشت و صلاحیت او در موسیقی ردیف و کارشناسی آثار استادان قدیم را فقط متخصصان موسیقی می‌شناختند. بوذری در اواخر دهۀ ۱۳۴۰ به‌دعوت وزارت فرهنگ و هنر وقت، مجموعه دانسته‌های خود دربارۀ ردیف و تعزیه‌خوان‌های قدیم را نوشت و با صدای خود روی نوار ضبط کرد که بخشی از این مجموعه با عنوان ''ردیف استاد بوذری'' معروف است. اثر او ''تعزیه در ایران و دو مجلس آن'' است که چاپ جدید آن با مقدمه و تصحیح و افزوده‌هایی به قلم سید علیرضا میرعلی‌نقی منتشر شده است. [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌الله خالقی]] در سرگذشت موسیقی ایران (جلد یک) او را به‌سبب داشتن اطلاعات بسیار دربارۀ تعزیه‌خوانان قدیم، مرجعی معتبر معرفی کرده است. در خواندن از لحن و سلیقۀ اقبال آذر بهره داشت و خواندن او، اجرای مطالب ردیف با لحن و شیوۀ بیان تعزیه‌خوانی است.</p>