حسنعلی دفتری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
دفترى در سال 1345 | نوازندهی ایرانی سهتار و ویولن. پدرش نوراللَّه خان دفترى در تمام کنسرتهاى [[انجمن اخوت]] شرکت مىکرد. او نوازندهاى را به نام شاه جانى براى آموزش فرزندانش استخدام میکند، اما مانع یادگیری حسنعلی میشود و او را که 8 سال بیشتر نداشت، براى تحصیل روانهی اروپا میکند. حسنعلی پس از چند سال تحصیل به ایران برمیگردد. وی پس از بازگشت، مدت دوازده سال ویولن کار میکند. او ابتدا نزد باقرخان اسماعیلزاده، و مدتی هم نزد [[مختاری ، رکن الدین (۱۲۶۶ اصفهان ـ۱۳۵۰ش)|رکنالدین مختارى]] در تهران و کرمانشاه به یادگیری این ساز میپردازد. در بازگشت به تهران [[ابوالحسن صبا]] او را که نت نمىداند نمىپذیرد. دفتری پس از آن به دانشکدهی افسرى میرود و ابتدا از سروان یغما و سپس [[هنگ آفرین، حسین (تهران ۱۲۵۵ـ همان جا ۱۳۳۳ش)|حسین هنگآفرین]] تعلیم مىگیرد. پس از این دوره که او نت را هم یاد گرفته نزد صبا میرود و پیش او نیز 5 سال آموزش میبیند. به خاطر دزدیده شدن ویولنش، در ماموریت کاری به کردستان و کرمانشاه، تصمیم میگیرد دیگر دست به ویلن نبرد. از این دوره او به سهتار روی میآورد. | ||
دفترى در سال 1345 که از کارهای ادارى و دولتى بازنشسته شده، همکارى فرهنگى- هنرى خود را با سازمان رادیو و تلویزیون آغاز میکند و تکنوازىهای بسیارى در این دو رسانه انجام میدهد که اجراهایش هماکنون نیز موجود است. دفترى در اثر سکتهی مغزى درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. | |||
از برنامههای او در رادیو ایران میتوان به تکنوازان: برنامهی شمارهی 523 (با همکاری [[کامران داروغه]]، [[فریدون حافظی]] و [[جهانگیر ملک]]) اشاره کرد. همچنین در آلبوم صدسال سهتار، تکنوازیای از او در آواز بیات اصفهان موجود است. | از برنامههای او در رادیو ایران میتوان به تکنوازان: برنامهی شمارهی 523 (با همکاری [[کامران داروغه]]، [[فریدون حافظی]] و [[جهانگیر ملک]]) اشاره کرد. همچنین در آلبوم صدسال سهتار، تکنوازیای از او در آواز بیات اصفهان موجود است. | ||