نیاکان، شاپور (کاشان ۱۳۰۵ـ تهران ۱۳۷۳ش): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=شاپور نیاکان|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=کاشان ۱۳۰۵ش|تاریخ مرگ=تهران ۱۳۷۳ش|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=نوازنده ویولن و آهنگ‌ساز|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=«کاروان: قطعه برای ویولن تنها»|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}نیاکان، شاپور (کاشان ۱۳۰۵ـ تهران ۱۳۷۳ش)<br><p>نوازندۀ [[ویولن]] و آهنگ‌ساز ایرانی. خودآموختۀ موسیقی بود و فقط نت‌خوانی را نزد معلمی آلمانی آموخت. او در رادیو تهران سرپرست ارکستر شمارۀ پنج بود و با خوانندگان و نوازندگان متعددی همکاری داشت و برای فیلم‌های ایرانی نیز آهنگ می‌ساخت. شهرت او در سال‌های ۱۳۲۵ـ۱۳۲۷ش با ساختن بیش از صد ملودی برای خوانندگان و فیلم‌های روز افزایش یافت و در سال‌های ۱۳۳۶ـ۱۳۳۷، براثر اختلاف با مسئولین اداری رادیو، موسیقی را کنار گذاشت و فقط به اجرای کنسرت برای امور خیریه و بیمارستان‌ها پرداخت. اثر معروف او «کاروان: قطعه برای ویولن تنها» است که در آن تلاشی برای ایجاد نوعی موسیقی توصیفی با ساز تک‌‌نواز به‌چشم می‌خورد. آثار نیاکان، جمع‌آوری و منتشر نشده‌اند. </p>