مونرو، آليس: تفاوت میان نسخه‌ها

(نام اصلی: آلیس لِیْدلو<ref>Alice Laidlaw</ref>) داستان‌کوتاه‌نویس کانادایی. نخستین مجموعۀ داستان‌کوتاهش، رقص سایه‌های شاد<ref>Dance of the Happy Shades</ref> (1964) با استقبال منتقدان روبه‌رو شد. این مجموعه و مجموعه‌های دیگر - مانند چیزی که قصد داشتم به تو بگویم<ref>Something I've Been Meaning to Tell You</ref> (1974) و پیشرفت عشق<ref>The Progress of Love</ref> (1986) - به شهرت جهانی او در مقام یکی از بهترین داستان‌کوتاه‌نویسان عصر حاضر منجر شد. رمان دختر گدا<ref>.The Beggar Maid</ref>، که در واقع مجموعه‌ای از چند داستان به‌هم‌پیوسته است، در 1979 به چاپ رسید. در 2001 بابت یک عمر فعالیت، برندۀ جایزۀ ری<ref>Rea Award</ref>، جایزۀ داستان کوتاه، و در سال 2013م برندۀ [[نوبل، جایزه|جایزه نوبل ادبیات]] شد.  

مونرو در وینگمِ<ref>Wingham</ref> اونتاریو<ref>Ontario</ref> متولد شد و ماجراهای غالب داستان‌هایش در شهر کوچک اونتاریو می‌گذرد. آثار موجز و تیزبین او عموماً رویدادهای زندگی روزمره‌ را ترسیم می‌کنند که معمولاً از چشم یک زن و با نگاهی ژرف‌نگر به رنج حاصل از ناکامی و شکنندگی روابط - و به تعبیر خود مونرو «رنج تماس انسانی» - روایت می‌شوند. مونرو با وجود نشان ندادن تمایلات آشکار فمینیستی در آثارش با چیره‌دستی، حساسیت، و صداقت زندگی زنانی را به تصویر می‌کشد که با نقش‌های فراوانشان در دنیایی مردسالار دست‌وپنجه نرم می‌کنند. داستان‌هایش را در نشریات بسیار، به‌خصوص در نیویورکر<ref>New Yoker</ref>، به چاپ رسانده و در دهۀ 1970 نویسندۀ مقیم و مدعو دانشگاه اونتاریوی غربی<ref>University of Western Ontario</ref> بوده است. رمان ''زندگی‌ زنان و دختران''<ref>Lives of Girls and Women</ref> را در 1971 منتشر کرد. از دیگر مجموعه‌داستان‌های اوست: ''قمرهای مشتری''<ref>The Moons of Jupiter</ref> (1983)، ''دوست جوانی من''<ref>Friend of My Youth</ref> (1990) و ''اسرار پیدا'' <ref>Open Secrets</ref>(1994).