پرش به محتوا

ایزایی، اوژن ـ اوگوست (۱۸۵۸ـ۱۹۳۱): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


ایزایی، اوژِن ـ اوگوسْت (۱۸۵۸ـ۱۹۳۱)(Ysaye, Eugene-Auguste)
{{جعبه زندگینامه|عنوان=اوژِن ـ اوگوست ایزایی|نام=Eugene-Auguste Ysaye|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۵۸م|تاریخ مرگ=۱۹۳۱م|دوره زندگی=|ملیت=بلژیکی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار لیِژ|شغل و تخصص اصلی=نوازنده ویولن، رهبر ارکستر، آهنگ‌ساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=در ۱۸۸۶ کوارتت ایزایی را تشکیل داد
 
کنسرت‌های ارکستری را در پایتخت بلژیک پایه‌گذاری و رهبری کرد|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}ایزایی، اوژِن ـ اوگوست (۱۸۵۸ـ۱۹۳۱)(Ysaye, Eugene-Auguste)
نوازندۀ ویولن، رهبر ارکستر، و آهنگ‌ساز بلژیکی. از بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین نوابغ نوازندگی دوران خود بود، که در مقام تک‌نواز و رهبر ارکستر در سراسر اروپا و امریکا گشت هنری برگزار کرد. هرگز تحصیل آهنگ‌سازی را به‌شکل معمول آن دنبال نکرد، اما در ساخت آهنگ به‌ سبک رُمانتیک تسلّط یافت. ابتدا از پدرش، نیکلا ایزایی<ref>Nicolas Ysaýe</ref>، تعلیم گرفت و بعد در کنسرواتوار لیِژ<ref>Liége Conservatory</ref>&nbsp;تحصیل کرد، و بعدها شاگرد هنری وینیافسکی<ref>Henri Wieniawski</ref>&nbsp;و آنری ویوتان<ref>Henry Vieuxtemps</ref>&nbsp;شد. نخستین کنسرت‌های خود را در ۱۸۶۵ اجرا کرد و بعدها در کنسرت‌های پائولینه لوکا<ref>Pauline Lucca</ref>&nbsp;در کلن<ref>Cologne </ref>&nbsp;و آخن<ref>Aachen </ref>&nbsp;نواخت و در این کنسرت‌ها با فردیناند هیلر<ref>Ferdinand Hiller</ref>&nbsp;و یوزف یوآخیم<ref>Joseph Joachim</ref>&nbsp;آشنا شد، و مدتی بعد در فرانکفورت با یوآخیم راف<ref>Joachim Raff</ref>&nbsp;و کلارا شومان<ref>Clara Schumann</ref>&nbsp;دیدار کرد. از دوستان نزدیک دبوسی<ref>Debussy</ref>، فوره<ref>Fauré</ref>، و سن ـ سانس<ref>Saint-Saëns</ref>&nbsp;بود. در ۱۸۸۶ کوارتت ایزایی<ref>Ysaye Quartet</ref>&nbsp;را تشکیل داد و در ۱۸۹۳ نخستین اجرای کوآرتت دبوسی را ارائه کرد. در سال‌های ۱۸۸۶ـ۱۸۹۸ استاد ویولن کنسرواتوار بروکسل<ref>Brussels Conservatory</ref>&nbsp;بود و کنسرت‌های ارکستری<ref>orchestral concerts</ref>&nbsp;را در پایتخت بلژیک پایه‌گذاری و رهبری کرد. گشت‌های هنری بسیاری داشت، و کنسرتوی بتهوون<ref>Beethoven Concerto</ref>&nbsp;را به‌همراه ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic Orchestra</ref>، اجرا کرد. مهارت و اخلاق نوازندگی او تحسین همگان را برانگیخت.
[[پرونده:Ysaye Eugene.jpg|بندانگشتی|307x307پیکسل|اوژن اوگوست ایزایی]]
نوازندۀ [[ویولن]]، رهبر ارکستر، و آهنگ‌ساز بلژیکی. از بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین نوابغ نوازندگی دوران خود بود، که در مقام تک‌نواز و رهبر ارکستر در سراسر اروپا و [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] گشت هنری برگزار کرد. هرگز تحصیل آهنگ‌سازی را به‌شکل معمول آن دنبال نکرد، اما در ساخت آهنگ به‌ سبک رُمانتیک تسلّط یافت. ابتدا از پدرش، نیکلا ایزایی<ref>Nicolas Ysaýe</ref>، تعلیم گرفت و بعد در کنسرواتوار لیِژ<ref>Liége Conservatory</ref> تحصیل کرد، و بعدها شاگرد هنری وینیافسکی<ref>Henri Wieniawski</ref> و [[ویوتان، هانری (۱۸۲۰ـ۱۸۸۱)|هانری ویوتان]]<ref>Henry Vieuxtemps</ref> شد. نخستین کنسرت‌های خود را در ۱۸۶۵ اجرا کرد و بعدها در کنسرت‌های پائولینه لوکا<ref>Pauline Lucca</ref> در [[کلن]]<ref>Cologne </ref> و [[آخن]]<ref>Aachen </ref> نواخت و در این کنسرت‌ها با فردیناند هیلر<ref>Ferdinand Hiller</ref> و [[یوآخیم، یوزف (۱۸۳۱ـ۱۹۰۷)|یوزف یوآخیم]]<ref>Joseph Joachim</ref> آشنا شد، و مدتی بعد در [[فرانکفورت (آلمان)|فرانکفورت]] با یوآخیم راف<ref>Joachim Raff</ref> و [[شومان ، کلارا (۱۸۱۹ـ۱۸۹۶)|کلارا شومان]]<ref>Clara Schumann</ref> دیدار کرد. از دوستان نزدیک [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)|دبوسی]]<ref>Debussy</ref>، [[فوره، فرانسوا (۱۸۴۱ـ۱۸۹۹)|فوره]]<ref>Fauré</ref>، و [[سن ـ سانس ، کامی (۱۸۳۵ـ۱۹۲۱)|سن ـ سانس]]<ref>Saint-Saëns</ref> بود. در ۱۸۸۶ کوارتت ایزایی<ref>Ysaye Quartet</ref> را تشکیل داد و در ۱۸۹۳ نخستین اجرای کوآرتت دبوسی را ارائه کرد. در سال‌های ۱۸۸۶ـ۱۸۹۸ استاد ویولن کنسرواتوار بروکسل<ref>Brussels Conservatory</ref> بود و کنسرت‌های ارکستری<ref>orchestral concerts</ref> را در پایتخت [[بلژیک]] پایه‌گذاری و رهبری کرد. گشت‌های هنری بسیاری داشت، و کنسرتوی بتهوون<ref>Beethoven Concerto</ref> را به‌همراه ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic Orchestra</ref>، اجرا کرد. مهارت و اخلاق نوازندگی او تحسین همگان را برانگیخت.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار
۵۵٬۶۴۵

ویرایش