خاچاطوریان، آرام ایلیچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸): تفاوت میان نسخه‌ها

|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه موسیقی گنسین

آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)|انقلاب روسیه]] توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و [[میاسکوفسکی، نیکلای (۱۸۸۱ـ۱۹۵۰)|نیکلای میاسکوفسکی]]<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی [[ارمنستان]] و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی پیانو و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر [[لرمانتوف، میخاییل (۱۸۱۴ـ۱۸۴۱)|لِرمانتوف]]<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p><!--19001800-->