لوتسلافسکی، ویتولد (۱۹۱۳ـ۱۹۹۴): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=ویتولد لوتُسلافسکی|نام=Witold Lutoslawski|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۹۱۳م|تاریخ مرگ=۱۹۹۴م|دوره زندگی=|ملیت=لهستانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=سخنان نیش‌دار (۱۹۶۵)، زنجیر یک برای ارکستر (۱۹۸۱)، سمفونی اول (۱۹۴۱ـ۱۹۴۷)، بازی‌های ونیزی (۱۹۶۱)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=موسیقی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}لوتُسلافسکی، ویتولد (۱۹۱۳ـ۱۹۹۴)(Lutoslawski, Witold)<br />  

</ref> (۱۹۶۵) برای تنور و ارکستر مجلسی، تقدیم به پیتر پیرز<ref>Peter Pears</ref> خواننده، و ''زنجیر یک''<ref>''Chain I'' </ref> برای ارکستر (۱۹۸۱). مدت ۳۰ سال رهبری بیشتر ارکسترهای مهم جهان را در اجرای ساخته‌های خود برعهده گرفت، و تأثیر بسیاری بر کشور خود و نیز بر خارج گذاشت. اولین ساخته‌های مهم او، مانند واریاسیون‌هایی برمبنای یک تِم از [[پاگانینی ، نیکولو (۱۷۸۲ـ۱۸۴۰)|پاگانینی]]<ref>''Variations on a Theme of Paganini'' </ref> (۱۹۴۱) برای دو [[پیانو]] و ''سمفونی اول''<ref>''First Symphony'' </ref> (۱۹۴۱ـ۱۹۴۷)، انتقادهایی را از سوی دولت کمونیستی برانگیخت. پس از ۱۹۵۶، با روی کار آمدن حکومتی آزاداندیش‌تر، توانست تکنیک‌های پیشتاز، همچون فرم‌های بداهه‌پردازانه و شانسی، را در آثاری همچون ''بازی‌های ونیزی''<ref>''Venetian Games''</ref> (۱۹۶۱) اقتباس کند.