پرش به محتوا

هانسون، هوارد (۱۸۹۶ـ۱۹۸۱): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


هانْسون، هوارد (۱۸۹۶ـ۱۹۸۱)(Hanson, Howard)<br/> [[File:41038900.jpg|thumb|هانْسون، هوارد]]آهنگ‌ساز و مدرس امریکایی، زادۀ واهو<ref>Wahoo</ref>، نبراسکا<ref>Nebraska </ref>. در دانشگاه نبراسکا<ref>University of Nebraska </ref>، انستیتو هنر موسیقی<ref>Institute of Musical Art </ref> در نیویورک و دانشگاه نورت‌وسترن<ref>Northwestern University </ref> تحصیل کرد. نخستین موسیقی‌دانی بود که برندۀ کمک‌هزینۀ آکادمی امریکا در رم<ref>American Academy in Rome </ref> شد و از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۴ در آن شهر به تحصیل پرداخت. تا ۱۹۶۴ مدیر مدرسۀ موسیقی ایستمَن<ref>Eastman School of Music </ref> در راچستر<ref>Rochester </ref> بود و پس از آن مدیریت مؤسسۀ موسیقی امریکا در دانشگاه راچستر<ref>University of Rochester </ref> را برعهده گرفت. هانسون علاوه‌بر ساخت آثاری در قالب سنت رُمانتیک، در جهت جلب علاقۀ همگان به موسیقی معاصر امریکا بسیار کوشید. معروف‌ترین آثار او عبارت‌اند از ''سمفونی نوردیک''<ref>''Nordic Symphony''</ref> (۱۹۲۲)، ''سمفونی رُمانتیک''<ref>''Romantic Symphony''</ref> (۱۹۳۰)، و اپرای ''تپۀ شادی''<ref>''Merry Mount''</ref> (۱۹۳۳). سمفونی شمارۀ ۴ (۱۹۳۴) او در ۱۹۴۴ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> و در ۱۹۴۶ نیز جایزۀ جورج فاستر پیبادی<ref>George Foster Peabody </ref> را به‌دست آورد. کتاب ''مواد هارمونیک موسیقی مدرن''<ref>''Harmonic Materials of modern Music''</ref> (۱۹۶۰) از اوست. هانسون در ۱۹۷۹ به عضویت آکادمی هنر و ادب امریکا<ref>American Academy of Arts and Letters</ref> انتخاب شد.
{{جعبه زندگینامه|عنوان=جعبه زندگینامه|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}هانْسون، هوارد (۱۸۹۶ـ۱۹۸۱)(Hanson, Howard)<br/> [[File:41038900.jpg|thumb|هانْسون، هوارد]]آهنگ‌ساز و مدرس امریکایی، زادۀ واهو<ref>Wahoo</ref>، نبراسکا<ref>Nebraska </ref>. در دانشگاه نبراسکا<ref>University of Nebraska </ref>، انستیتو هنر موسیقی<ref>Institute of Musical Art </ref> در نیویورک و دانشگاه نورت‌وسترن<ref>Northwestern University </ref> تحصیل کرد. نخستین موسیقی‌دانی بود که برندۀ کمک‌هزینۀ آکادمی امریکا در رم<ref>American Academy in Rome </ref> شد و از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۴ در آن شهر به تحصیل پرداخت. تا ۱۹۶۴ مدیر مدرسۀ موسیقی ایستمَن<ref>Eastman School of Music </ref> در راچستر<ref>Rochester </ref> بود و پس از آن مدیریت مؤسسۀ موسیقی امریکا در دانشگاه راچستر<ref>University of Rochester </ref> را برعهده گرفت. هانسون علاوه‌بر ساخت آثاری در قالب سنت رُمانتیک، در جهت جلب علاقۀ همگان به موسیقی معاصر امریکا بسیار کوشید. معروف‌ترین آثار او عبارت‌اند از ''سمفونی نوردیک''<ref>''Nordic Symphony''</ref> (۱۹۲۲)، ''سمفونی رُمانتیک''<ref>''Romantic Symphony''</ref> (۱۹۳۰)، و اپرای ''تپۀ شادی''<ref>''Merry Mount''</ref> (۱۹۳۳). سمفونی شمارۀ ۴ (۱۹۳۴) او در ۱۹۴۴ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> و در ۱۹۴۶ نیز جایزۀ جورج فاستر پیبادی<ref>George Foster Peabody </ref> را به‌دست آورد. کتاب ''مواد هارمونیک موسیقی مدرن''<ref>''Harmonic Materials of modern Music''</ref> (۱۹۶۰) از اوست. هانسون در ۱۹۷۹ به عضویت آکادمی هنر و ادب امریکا<ref>American Academy of Arts and Letters</ref> انتخاب شد.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار
۵۵٬۴۹۶

ویرایش