مارتین شین: تفاوت میان نسخه‌ها

شین در سینما نقش شخصیت‌هایی پرانرژی را بازی کرده که اغلب در آستانۀ عصیانگری یا اختلال روانی به سر می‌برند. به این ترتیب عجیب به نظر می‌رسد که در فیلم‌های آخر دهۀ ۱۹۶۰ و اوایل دهۀ ۱۹۷۰م (دورۀ اوج تب فیلمسازی دربارۀ جوانان ناراضی) چندان نقش‌های درخوری نیافت. در طول سال‌ها او این شخصیت منزوی و سرگشته را پرداخته و کامل کرد. مثل [[دین، جیمز (۱۹۳۱ـ۱۹۵۵)|جیمز دین]]، برای نسل قبلی او، با نمایش ناخرسندی عمیق خود از جامعه تجسم ناآرامی‌های معاصر بود. در ''اینک آخرالزمان'' یک مطرود دیگر است که نفرتش از نظام بدل به خشونت می‌شود. او مأمور می‌شود تا همزاد خویش را بکشد. مردی که فریفتۀ رؤیای ویرانی و نابودی است. با این نقش، شین خود را در مقام بازیگری پرتوان تثبیت کرد. البته پرکاری باعث شد تا آرام آرام روحیۀ جوان و پرخروش او محو و تیره شود. به‌رغم نقش‌های غیرمتعارفش در ''زمین‌های لم‌یزرع'' و ''اینک آخرالزمان''، بارها نقش شخصیت‌هایی را بازی کرده که احساس مسئولیت اجتماعی می‌کنند؛ تا حدی که به نظر می‌رسد این نقش‌ها کلیشۀ سینمایی او شده‌اند. از این لحاظ زندگی واقعی و سینمایی او فصل مشترک بلندی دارند. در ۱۹۸۵م راوی ''رنگین‌کمان شکسته''<ref>''Broken Rainbow''</ref> (ساختۀ ویکتوریا ماد<ref>Victoria Mudd</ref>)، مستندی دربارۀ سرخ‌پوستان [[ناواهو]]، بود و پس از آن در ده‌ها اثر مستند نقش راوی متن یا خودش را داشت.  ضمن همکاری با [[استون، اولیور (۱۹۴۶)|اولیور استون]] در ''وال استریت''<ref>''Wall Street''</ref> (1987م) نقش رهبر اتحادیۀ کارگری را برابر پسرش، چارلی شین (در نقش دلال بازار سهام)، بازی کرد. در ''رئیس‌جمهور آمریکا''<ref>''The American President''</ref> (1995م) نیز نقش مشاورِ رئیس‌جمهور (با بازی [[داگلاس، مایکل (۱۹۴۴)|مایکل داگلاس]]) را به عهده داشت.     

'''از آثار بعدی''' اوست: