تالار محراب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:14037700.jpg|جایگزین=نمای ورودی تالار|بندانگشتی|نمای ورودی تالار]] | [[پرونده:14037700.jpg|جایگزین=نمای ورودی تالار|بندانگشتی|نمای ورودی تالار]] | ||
تالار محراب <br>سالن نمایشی که در ۱۳۶۰ش زیر نظر مرکز هنرهای نمایشی، در تقاطع [[امام خمینی، خیابان|خیابان امام خمینی]] - [[ولی عصر، خیابان|خیابان ولیعصر]]، مقابل [[کاخ مرمر]]، افتتاح شد، و گروههای نمایشی در آنجا برنامه اجرا کردند. ساخت آن در سال ۱۳۴۶ش به پایان رسید. در سال 1352ش با عنوان «کارگاه ساختِ ساز» به مالکیت وزارت فرهنگ و هنر آن زمان درآمد و در سال 1360ش تالار اجراهای موسیقایی (سالن اصلی)، از مجموعه، جدا و به عنوان یک تالار مستقل برای اجراهای نمایشی، زیر نظر مرکز هنرهای نمایشی با عنوان «تالارمحراب» شروع به فعالیت کرد. در سالهای ابتدایی فعالیتش به اجرای تعزیه و نمایشهای آیینی اختصاص داشت. طی سالهای ۱۳۷9 - ۱۳86ش به علت بازسازی ساختمان تعطیل بود، و پس از آن فعالیتش از سر گرفته شد. | تالار محراب (Mehrab amphitheater)<br>سالن نمایشی که در ۱۳۶۰ش زیر نظر مرکز هنرهای نمایشی، در تقاطع [[امام خمینی، خیابان|خیابان امام خمینی]] - [[ولی عصر، خیابان|خیابان ولیعصر]]، مقابل [[کاخ مرمر]]، افتتاح شد، و گروههای نمایشی در آنجا برنامه اجرا کردند. ساخت آن در سال ۱۳۴۶ش به پایان رسید. در سال 1352ش با عنوان «کارگاه ساختِ ساز» به مالکیت وزارت فرهنگ و هنر آن زمان درآمد و در سال 1360ش تالار اجراهای موسیقایی (سالن اصلی)، از مجموعه، جدا و به عنوان یک تالار مستقل برای اجراهای نمایشی، زیر نظر مرکز هنرهای نمایشی با عنوان «تالارمحراب» شروع به فعالیت کرد. در سالهای ابتدایی فعالیتش به اجرای تعزیه و نمایشهای آیینی اختصاص داشت. طی سالهای ۱۳۷9 - ۱۳86ش به علت بازسازی ساختمان تعطیل بود، و پس از آن فعالیتش از سر گرفته شد. | ||
این تالار مدتی به مرکز تئاتر بانوان اختصاص یافت و نمایشنامههایی در آنجا به اجرا درآمد؛ برخی از این نمایشها عبارتند از: ''افسانۀ کچل کفترباز'' از نسیم پلاسعیدی؛ ''سازهای شیشهای''، از امیر جلالالدین انصاری؛ ''سیزوئه بانسی مرده است''، اثر [[فوگارد، آتول (۱۹۳۲)|آتول فوگارد]]؛ ''کنیزک و بانو''، از اعظم بروجردی؛ ''آخرین کوچ''، از حسین محمودوند؛ ''سگ سادهلوح''، از محمد حسینی علایی؛ ''دوستی کلاغ و کبوتر''، از اعظم عطار؛ ''فریاد زنان مسلمان''، اثر امباقر زلزله؛ ''دو دوست''، از هادی شاکری؛ ''سیاهبازی شهر وارونه''، از جواد انصافی؛ سلطان مبدل، از داوود فتحعلیبیگی؛ و ''بازیسازان''، از حسن عظیمی. | این تالار مدتی به مرکز تئاتر بانوان اختصاص یافت و نمایشنامههایی در آنجا به اجرا درآمد؛ برخی از این نمایشها عبارتند از: ''افسانۀ کچل کفترباز'' از نسیم پلاسعیدی؛ ''سازهای شیشهای''، از امیر جلالالدین انصاری؛ ''سیزوئه بانسی مرده است''، اثر [[فوگارد، آتول (۱۹۳۲)|آتول فوگارد]]؛ ''کنیزک و بانو''، از اعظم بروجردی؛ ''آخرین کوچ''، از حسین محمودوند؛ ''سگ سادهلوح''، از محمد حسینی علایی؛ ''دوستی کلاغ و کبوتر''، از اعظم عطار؛ ''فریاد زنان مسلمان''، اثر امباقر زلزله؛ ''دو دوست''، از هادی شاکری؛ ''سیاهبازی شهر وارونه''، از جواد انصافی؛ سلطان مبدل، از داوود فتحعلیبیگی؛ و ''بازیسازان''، از حسن عظیمی. | ||