پیراندلو، لوئیجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶م): تفاوت میان نسخه‌ها

پیراندلو، لوئیجی (۱۸۶۷ـ۱۹۳۶)(Pirandello, Luigi)

نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، و داستان‌ کوتاه‌نویس ایتالیایی. نمایش‌نامه‌های او، که اغلب به مضامین رؤیا و واقعیت و پوچی تراژدی‌ـ‌کمدی زندگی می‌پردازند، عبارت‌اند از ''شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده''<ref>''Sei personaggi in cerca d’autore/Six Charaters in Search of an Author''</ref> (۱۹۲۱) و ''هانری چهارم'' (۱۹۲۲). ازجملۀ رمان‌های اوست: ''رانده''<ref>''The Outcast/L’esclusa'' </ref> (۱۹۰۱)، ''مرحوم ماتیا پاسکال''<ref>''Il fu Mattia Pascal/The Late Mattia Pascal''</ref> (۱۹۰۴)، و ''پیران و جوانان''<ref>''I vecchie e i giovani/The old and the Young''</ref> (۱۹۰۹). پیراندلّو در ۱۹۳۴ برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات<ref>Nobel Prize for Literature </ref> شد. به‌سبب تکنیک درخشان و اصالت سبک و نیز گزینش موضوع‌های مابعد‌الطبیعی به یک نمایش‌نامه‌نویس مشهور و معتبر اروپایی تبدیل شد. مضامین و تکنیک‌های نوآورانۀ نمایش‌نامه‌های او بر آثار [[برشت، برتولد (۱۸۹۸ـ۱۹۵۶)|برتولت برشت]]<ref>Bertolt Brecht </ref>، [[اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)|یوجین اونیل]]<ref>Eugene O’Neill </ref>، [[آنویی، ژان (۱۹۱۰ـ۱۹۸۷)|ژان آنویی]]<ref>Jean Anouilh </ref>، و [[ژان ژنه|ژان ژُنه]]<ref>Jean Genet </ref> پیشی گرفت. دل‌مشغولی دایمی او ناممکن‌بودن واقعیت مطلق و ماهیت نسبی شخصیت بود. پیراندلّو در جیرجنتی<ref>Girgenti </ref>، [[سیسیل]]، زاده شد، در دانشگاه‌های رم و بُن در [[آلمان]] تحصیل کرد و مدرس ادبیات در رم شد. نخستین کتاب او، ''درد مطبوع''<ref>''Mal Gioconda'' </ref> (اشعار)، در ۱۸۸۹ منتشر شد، و طی ۳۰ سال بعد رمان‌ها و داستان‌های کوتاه بسیاری نوشت که شماری از داستان‌هایش کمی بالاتر از سطح حکایت‌ها و لطایف قرار می‌گیرند. در ۱۹۱۰ نمایش‌نامه‌نویسی را با هدف اجرا در تئاتر آغاز کرد و در نهایت ۲۸ داستان کوتاهش را در قالب‌ نمایش عرضه کرد. نمایش‌نامه‌های او عبارت‌اند از ''هرکسی برای خود حقیقتی دارد''<ref>''Cosi é (se vi pare)/Right You Are, If You Think You are'' </ref> (۱۹۱۷)، ''هر کس به شیوۀ خود''<ref>''Ciascuno a suo modo/Each in His Own Way''</ref> (۱۹۲۴)، ''لزاروس''<ref>Lazzaro/Lazarus  

</ref> (۱۹۲۹)، ''آن‌گونه که مرا می‌خواهی''<ref>''Come tu me vuoil/As You Desire Me''</ref> (۱۹۳۰)، ''امشب بدیهه می‌گویند''<ref>''Questa sera si recita a soggetto/Tonight We Improvise''</ref> (۱۹۳۲) و ''نوآباد''<ref>''La nuova colonia/The New Colony''</ref> (۱۹۵۸). پیراندلّو افزون بر نمایش‌نامه‌ها و داستان‌ها، ''در باب شوخی''<ref>''L’ umorismo/On Humour''</ref> (۱۹۰۸) را نوشت که مطالعه‌ای دربارۀ زیبایی‌شناسی است.