پرش به محتوا

یوسف همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
 
{{جعبه زندگینامه|عنوان=یوسف همدانی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=همدان ۴۴۰ق|تاریخ مرگ=بامئین ۵۳۵ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=صوفی|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=رتبة‌الحیات (۱۳۶۲ش)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=عرفان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}یوسف هَمَدانی (همدان ۴۴۰ـ بامئین ۵۳۵ق) Yusuf Hamadani (sufi)<br>(شهرتِ ابویعقوب ‌یوسف‌‌بن ایوب همدانی) از رجال صوفیه. در ۱۸سالگی به بغداد رفت و در محضر درس ابواسحاق شیرازی حضور یافت و درشمار برترین شاگردانِ او درآمد. به عراق و خراسان و اصفهان و سمرقند و بخارا نیز سفر کرد و به طلب و استماع حدیث پرداخت. در تصوّف دست ارادت به شیخ ابوعلی فارمدی داد و از دست [[جوینی، عبدالله بن یوسف ( ـ نیشابور ۴۳۸/۴۳۴ق)|شیخ عبدالله جوینی]] خرقه پوشید. در حدود ۶۵سالگی به سفر بغداد رفت و در مجلس وعظی که داشت آیندۀ علمی ابن سقّا را پیشگویی کرد. خانقاه بزرگی در مرو داشت و سال‌های آخر عمر را در همان شهر و هرات گذراند. سرانجام در مسیر بازگشت از هرات به مرو درگذشت و در همان ناحیه به‌ خاک سپرده شد. بعدها جنازۀ او را به مرو منتقل کردند. گویا ''رتبةالحیات'' تنها اثر بازمانده و چاپ‌شدۀ اوست (1362ش). ''این کتاب که'' به نثر فارسی در بیان مراتب و درجات زندگی و به صورت پرسش و پاسخ است، توسط [[ریاحی، محمدامین (خوی ۱۳۰۲ـ تهران ۱۳۸۸ش)|محمدامین ریاحی]] تصحیح شده است. همچنین دو رسالۀ عرفانی، یکی به فارسی و دیگری به عربی منسوب به اوست.
یوسف هَمَدانی (همدان ۴۴۰ـ بامئین ۵۳۵ق) Yusuf Hamadani (sufi)<br>(شهرتِ ابویعقوب ‌یوسف‌‌بن ایوب همدانی) از رجال صوفیه. در ۱۸سالگی به بغداد رفت و در محضر درس ابواسحاق شیرازی حضور یافت و درشمار برترین شاگردانِ او درآمد. به عراق و خراسان و اصفهان و سمرقند و بخارا نیز سفر کرد و به طلب و استماع حدیث پرداخت. در تصوّف دست ارادت به شیخ ابوعلی فارمدی داد و از دست [[جوینی، عبدالله بن یوسف ( ـ نیشابور ۴۳۸/۴۳۴ق)|شیخ عبدالله جوینی]] خرقه پوشید. در حدود ۶۵سالگی به سفر بغداد رفت و در مجلس وعظی که داشت آیندۀ علمی ابن سقّا را پیشگویی کرد. خانقاه بزرگی در مرو داشت و سال‌های آخر عمر را در همان شهر و هرات گذراند. سرانجام در مسیر بازگشت از هرات به مرو درگذشت و در همان ناحیه به‌ خاک سپرده شد. بعدها جنازۀ او را به مرو منتقل کردند. گویا ''رتبةالحیات'' تنها اثر بازمانده و چاپ‌شدۀ اوست (1362ش). ''این کتاب که'' به نثر فارسی در بیان مراتب و درجات زندگی و به صورت پرسش و پاسخ است، توسط [[ریاحی، محمدامین (خوی ۱۳۰۲ـ تهران ۱۳۸۸ش)|محمدامین ریاحی]] تصحیح شده است. همچنین دو رسالۀ عرفانی، یکی به فارسی و دیگری به عربی منسوب به اوست.


خواجه عبدالله بَرَقی خوارزمی، خواجه حسن ازرقی بخارایی، خواجه احمد یَسَوی و خواجه عبدالخالق غُجْدَوانی، درشمار مریدان اویند.
خواجه عبدالله بَرَقی خوارزمی، خواجه حسن ازرقی بخارایی، خواجه احمد یَسَوی و خواجه عبدالخالق غُجْدَوانی، درشمار مریدان اویند.
سرویراستار، ویراستار
۷۴٬۸۵۷

ویرایش