پرش به محتوا

تئاتر ارمنیان تهران: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ تیاتر ارمنیان تهران را به تئاتر ارمنیان تهران منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۴: خط ۱۴:
در سال‌های سلطنت پهلوی اول از ۱۳۰۵ به بعد، هنرمندان دیگری همچون هایک کاراکاش، داوید خانیان، آشوت آروستامیان، گقام استپانیان، هامو استپانیان، گریگور یقیکیان، واهرام پاپازیان و پری آقابابوف، خوانندۀ مشهور اپرا، روی صحنۀ تئاتر به فعالیت پرداختند و نمایش‌نامه‌هایی مثل مردی که شیطان را دیده است (گاستون لروبی)، فدایی (دئو موی)، عاشق غریب (ذوالفقار حاجی بیگف)، زن لال (آناتول فرانس)، اصلی و کرم (عزیر حاجی بیگف)، اتللو (ویلیام شکسپیر)، شرافت (هرمان زودرمان)، انوشیروان عادل و مزدک (گریگور یقیکیان)، مادام کاملیا (الکساندر دوما)، خدایان باستان (لئون شانت)، برای شرف (الکساندر شیروان‌زاده)، دختر کلیمی (سی بلوی)، پرنسس ناتاشا (شارول مری)، خانوادۀ جنایت‌کار (جیا کومتی) و ملکۀ قلعۀ مخروب (لئون شانت) را در تئاتر سیروس، باشگاه ارامنه، تئاتر ایران جوان، باشگاه سینا و تالار سیرک تهران روی صحنه بردند.  
در سال‌های سلطنت پهلوی اول از ۱۳۰۵ به بعد، هنرمندان دیگری همچون هایک کاراکاش، داوید خانیان، آشوت آروستامیان، گقام استپانیان، هامو استپانیان، گریگور یقیکیان، واهرام پاپازیان و پری آقابابوف، خوانندۀ مشهور اپرا، روی صحنۀ تئاتر به فعالیت پرداختند و نمایش‌نامه‌هایی مثل مردی که شیطان را دیده است (گاستون لروبی)، فدایی (دئو موی)، عاشق غریب (ذوالفقار حاجی بیگف)، زن لال (آناتول فرانس)، اصلی و کرم (عزیر حاجی بیگف)، اتللو (ویلیام شکسپیر)، شرافت (هرمان زودرمان)، انوشیروان عادل و مزدک (گریگور یقیکیان)، مادام کاملیا (الکساندر دوما)، خدایان باستان (لئون شانت)، برای شرف (الکساندر شیروان‌زاده)، دختر کلیمی (سی بلوی)، پرنسس ناتاشا (شارول مری)، خانوادۀ جنایت‌کار (جیا کومتی) و ملکۀ قلعۀ مخروب (لئون شانت) را در تئاتر سیروس، باشگاه ارامنه، تئاتر ایران جوان، باشگاه سینا و تالار سیرک تهران روی صحنه بردند.  


از سال‌های دهۀ ۱۳۲۰ شمسی، هنرمندان دیگری فعالیت خود را آغاز کردند که با شکل‌های جدید و مدرن‌تر نمایش آشنا بودند و تئاتر ایران را بیش از گذشته متحول ساختند. تفاوت نسل جدید هنرمندان با نسل متقدم در این بود که اغلب هنرمندان ارمنی با هموطنان ایرانی خود به شکل گسترده و یک‌پارچه در گروه‌های نمایشی همکاری و مشارکت می‌کردند و قابل تفکیک از یک‌دیگر نبودند. از میان هنرمندانی که در این دوره فعالیت داشتند، [[هنریک استپانیان|هنریک استپانیان]]، [[سارواریان، ناپلیون (تهران ۱۲۸۷ـ۱۳۴۹ش)|ناپلئون سارواریان]]، مانوئل ماروتیان، واهان آقامالیان، [[خاچیکیان، سامویل (تبریز ۱۳۰۳ـ۱۳۸۰ش)|ساموئل خاچیکیان]]، [[لرتا|لرتا هایراپتیان]]، [[سرکیسیان، شاهین (۱۲۸۹ـ تهران ۱۳۴۵ش)|شاهین سرکیسیان]]، [[آربی آوانسیان]]، ادوارد اصلانیان، تونی آمادونی، سورن مناتساگیان، [[آهارونیان، آرمناک (۱۲۶۴ـ۱۳۳۷ش)|آرمناک آهارونیان]] و [[لوریک میناسیان|لوریک میناسیان]] بیش از دیگران به شهرت رسیدند.
از سال‌های دهۀ ۱۳۲۰ شمسی، هنرمندان دیگری فعالیت خود را آغاز کردند که با شکل‌های جدید و مدرن‌تر نمایش آشنا بودند و تئاتر ایران را بیش از گذشته متحول ساختند. تفاوت نسل جدید هنرمندان با نسل متقدم در این بود که اغلب هنرمندان ارمنی با هموطنان ایرانی خود به شکل گسترده و یک‌پارچه در گروه‌های نمایشی همکاری و مشارکت می‌کردند و قابل تفکیک از یک‌دیگر نبودند. از میان هنرمندانی که در این دوره فعالیت داشتند، [[هنریک استپانیان|هنریک استپانیان]]، [[سارواریان، ناپلئون (تهران ۱۲۸۷ـ۱۳۴۹ش)|ناپلئون سارواریان]]، مانوئل ماروتیان، واهان آقامالیان، [[خاچیکیان، ساموئل|ساموئل خاچیکیان]]، [[لرتا|لرتا هایراپتیان]]، [[سرکیسیان، شاهین (۱۲۸۹ـ تهران ۱۳۴۵ش)|شاهین سرکیسیان]]، [[آربی آوانسیان]]، ادوارد اصلانیان، تونی آمادونی، سورن مناتساگیان، [[آهارونیان، آرمناک (۱۲۶۴ـ۱۳۳۷ش)|آرمناک آهارونیان]] و [[لوریک میناسیان|لوریک میناسیان]] بیش از دیگران به شهرت رسیدند.


<br><!--42173100-->
<br><!--42173100-->
[[رده:تئاتر]]
[[رده:تئاتر]]
[[رده:ایران - اشخاص و گروه ها]]
[[رده:ایران - اشخاص و گروه ها]]
۴۷٬۹۱۲

ویرایش