بل، کلایو (۱۸۸۱ـ۱۹۶۴): تفاوت میان نسخه‌ها

بِل، کلایْو (۱۸۸۱ـ۱۹۶۴)(Bell, Clive)

|زادروز=برکشر ۱۸۸۱ م

|تاریخ مرگ=۱۹۶۴ م

</ref>) منتقد هنری، زادۀ انگلیس. در معرفی هنر پُست‌امپرسیونیست‌ها در انگلستان بسیار کوشید. بل در برکشر<ref>Berkshire </ref> به‌دنیا آمد، در ترینیتی کالج<ref>Trinity College  

</ref>، کیمبریج، درس خواند (۱۹۰۲)، و چندسالی را در پاریس به تحصیل هنر پرداخت. در ۱۹۰۷ با ونسا استفان<ref>Vanessa Stephen  

</ref> (ونسا بل<ref>Vanessa Bell </ref>) نقاش، خواهر ویرجینیا وولف<ref>Virginia Woolf </ref> ازدواج کرد. از نخستین اعضای فعال گروه ادبی ـ هنری بلومزبری<ref>Bloomsbury </ref> شد. در ۱۹۱۰ با راجر فرای<ref>Roger Fry </ref>، منتقد انگلیسی، آشنا شد و همکاری‌های نقادانه و هنری خود را با او ادامه داد. در ۱۹۱۲ این دو هنرشناس، دومین نمایشگاه مهم پُست‌امپرسیونیستی را در لندن ترتیب دادند. مهم‌ترین دستاورد کلایو بل، نظریۀ فرم معنادار است، که آن را در کتاب مختصر خویش با نام ''هنر''<ref>Art </ref> (۱۹۱۴)، و کتاب ''از دوران سزان''<ref>Since Cézanne </ref> (۱۹۲۲) تشریح کرد. به‌زعم بل خصوصیات فرمی، یعنی مناسبات و ترکیبات خط‌ها و رنگ‌ها، مهم‌ترین عناصر اثر هنری‌اند. احساس زیباشناسانه<ref>aesthetic </ref>ای که در برخورد با اثر هنری در مخاطب ایجاد می‌شود، بدواً از شناخت وی نسبت به فرم معنادار سرچشمه می‌گیرد، و نباید آن را معلول موضوع و درون‌مایۀ اثر به‌شمار آورد. بل آثار سزان را ستود، رویکردهای واقع‌گرایانه<ref>realistic </ref> به هنر را به چالش گرفت، و مدعی شد که توجه به ویژگی‌های روایی و اخلاقی در آثار هنری، ما را از درک عمیق این آثار بازمی‌دارد. از دیگر تألیفاتش''دستاوردهای نقاشی فرانسوی در قرن نوزدهم''<ref>Landmarks in Nineteenth-Century French Painting </ref> (۱۹۲۷) و آخرین اثرش با نام ''دوستان قدیمی: خاطرات شخصی''<ref>Old Friends: Personal Recollections</ref> (۱۹۵۶) درخور ذکرند.