موپرتویی، پیر لوئی: تفاوت میان نسخه‌ها

ریاضـــی‌دان فرانســـوی. از طرفداران پرشور آرای نیوتون بود و در ۱۷۳۶، سرپرستی هیئتی را برای تحقیق دربارۀ نظریۀ نیوتون<ref>Newton’s theory </ref> دایر بر پخ‌بودن قطبین<ref>poles </ref> زمین به‌عهده گرفت. تحلیل او با اطلاعات به‌دست آمده در ۱۷۳۹ کامل شد و نتیجۀ آن تأیید نظریۀ نیوتون بود، هرچند بعدها معلوم شد که این نظریه دقیق نیست. موپرتویی در سن مالو<ref>St Malo </ref> زاده شد، در پاریس درس خواند، و نخست به خدمت ارتش درآمد. در ۱۷۲۳، به عضویت آکادمی علوم<ref>Academie des Sciences </ref> فرانسه و در ۱۷۲۹، به عضویت انجمن سلطنتی<ref>Royal Society </ref> بریتانیا انتخاب شد. برای آزمودن نظریۀ نیوتون هیئتی به رهبری او به لاپلاند<ref>Lapland </ref> اعزام شد تا طول قوس یک درجۀ نصف‌النهار<ref>meridian</ref> را اندازه بگیرد. هیئت دیگری نیز به سرپرستی لاکوندامین<ref>La Condamine </ref> به‌همین منظور به پرو اعزام شد. موپرتویی اصل کمترین کنش<ref>least action </ref> را عرضه کرد. نظریۀ بدبینی<ref>theory of pessimism </ref> او در ''رساله‌ای در باب فلسفۀ اخلاق''<ref>''Essai de Philosophie morale''</ref> (۱۷۴۹) را بعدها شوپنهاور<ref>Schopenhauer </ref>، هارتمان<ref>Hartmann</ref>، و دیگران بسط‌ دادند.