پرش به محتوا

کارایان، هربرت فون (۱۹۰۸ـ۱۹۸۹): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


کارایان، هِربِرت فون (۱۹۰۸ـ۱۹۸۹)(Karajan, Herbert von)<br/> {{جعبه زندگینامه
کارایان، هِربِرت فون (۱۹۰۸ـ۱۹۸۹م)(Karajan, Herbert von)<br/> {{جعبه زندگینامه
|عنوان = هِربِرت فون کارایان
|عنوان = هِربِرت فون کارایان
|نام =Herbert von Karajan
|نام =Herbert von Karajan
خط ۳۰: خط ۳۰:
[[پرونده:Karajan, Herbert von.jpg|بندانگشتی|هربرت فون کارایان]]
[[پرونده:Karajan, Herbert von.jpg|بندانگشتی|هربرت فون کارایان]]
[[پرونده:Karajan, Herbert von1.jpg|بندانگشتی|هربرت فون کارایان]]
[[پرونده:Karajan, Herbert von1.jpg|بندانگشتی|هربرت فون کارایان]]
رهبر اتریشی ارکستر. پس از ۱۹۴۷ عملاً بر اجرای موسیقی کلاسیک اروپا نظارت داشت. سِمت‌های او عبارت‌اند از ۱۹۵۵ تا ۱۹۸۹ رهبر اصلی ارکستر فیلارمونیک برلین<ref>Berlin Philharmonic Orchestra  
رهبر اتریشی ارکستر. پس از ۱۹۴۷م عملاً بر اجرای موسیقی کلاسیک اروپا نظارت داشت. سِمت‌های او عبارت‌اند از ۱۹۵۵ تا ۱۹۸۹م رهبر اصلی ارکستر فیلارمونیک برلین<ref>Berlin Philharmonic Orchestra  
</ref>، از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ مدیر هنری جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzburg Festival </ref>، از ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ مدیر هنری اپرای دولتی وین<ref>Vienna State Opera </ref>، و از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ رهبر ارکستر پاریس. کارایان کمال‌گرایی مطلق بود، یک صدای ارکستری با نرمی و شفافیت بی‌نظیر تولید می‌کرد؛ همچنین به اجرای اپرا می‌پرداخت و کارگردان ضبط‌های ویدیویی خودش بود. چهاربار مجموعۀ کامل سمفونی‌های [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)|بتهوون]] را ضبط کرد، و نزدیکی ویژه‌ای با آثار [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)|موتسارت]]، [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)|واگنر]]<ref>Wagner </ref>، [[بروکنر، آنتون (۱۸۲۴ـ۱۸۹۶)|بروکنر]]<ref>Bruckner </ref>، سیبلیوس<ref>Sibelius</ref> داشت، البته رپرتوآر شگفت‌انگیز او از [[مونته وردی ، کلاودیو جووانی (۱۵۶۷ـ۱۶۴۳)|مونته‌وردی]]<ref> Monteverdi </ref> تا [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)|شونبرگ]]<ref>Schoenberg</ref> را دربر می‌گرفت.
</ref>، از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰م مدیر هنری جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzburg Festival </ref>، از ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴م مدیر هنری اپرای دولتی وین<ref>Vienna State Opera </ref>، و از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱م رهبر ارکستر پاریس. کارایان کمال‌گرایی مطلق بود، یک صدای ارکستری با نرمی و شفافیت بی‌نظیر تولید می‌کرد؛ همچنین به اجرای اپرا می‌پرداخت و کارگردان ضبط‌های ویدیویی خودش بود. چهاربار مجموعۀ کامل سمفونی‌های [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)|بتهوون]] را ضبط کرد، و نزدیکی ویژه‌ای با آثار [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس|موتسارت]]، [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)|واگنر]]<ref>Wagner </ref>، [[بروکنر، آنتون (۱۸۲۴ـ۱۸۹۶)|بروکنر]]<ref>Bruckner </ref>، سیبلیوس<ref>Sibelius</ref> داشت، البته رپرتوآر شگفت‌انگیز او از [[مونته وردی، کلاودیو جووانی (۱۵۶۷ـ۱۶۴۳م)|مونته‌وردی]]<ref> Monteverdi </ref> تا [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)|شونبرگ]]<ref>Schoenberg</ref> را دربر می‌گرفت.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار
۵۵٬۴۹۶

ویرایش