موزه ارمیتاژ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br> | موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br> | ||
از بزرگترین و قدیمیترین گالرهای هنری و موزههای تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ|سنپترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبههایی بینالمللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس|لاسوگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آنها میتوان به نشانها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعههای هنری شدند. رفتهرفته کلکسیونهای سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنیتر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جایدادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقهجات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)|انقلاب روسیه]] در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملیشدن مجموعههای هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)|استالین]] تعدادی از باارزشترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور بهفروش رسید، که بسیاری از آنها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)|واشینگتن]] را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیونهای موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره|محاصرۀ لنینگراد]] در [[جنگ جهانی دوم]]، زمانی که از ساختمان موزه بهعنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سالهای اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ | از بزرگترین و قدیمیترین گالرهای هنری و موزههای تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ|سنپترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبههایی بینالمللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس|لاسوگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آنها میتوان به نشانها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعههای هنری شدند. رفتهرفته کلکسیونهای سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنیتر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جایدادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقهجات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملیشدن مجموعههای هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزشترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور بهفروش رسید، که بسیاری از آنها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیونهای موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه بهعنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سالهای اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)|یان وانآیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)|رامبرانت]]، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)|رودن]]، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)|مونه]]، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)|سزان]]، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)|ونگوگ]]، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)|گوگن]]، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)|پابلو پیکاسو]] مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است. | ||
<br><!--38486600--> | <br><!--38486600--> | ||
[[رده:جغرافیای اروپا]] | [[رده:جغرافیای اروپا]] | ||