پرش به محتوا

معروف صفرزاده: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:




سازنده‌ی [[ویولن]] و سازهای ایرانی. به خاطر مأموریت ادارى پدرش، زادگاهشان را ترک کردند و او تحصیلات ابتدایى را در دبستان هاتف و متوسطه را در دبیرستان‏‌هاى جامى، دکتر فاضلى و اشکانى تهران ادامه داد. از سال اول دبیرستان به ساختن ویولن علاقه‌مند شد و با کمک و راهنمایى دبیر کاردستی‌شان، در کارگاه دبیرستان یک [[سنتور]] ساخت. پس از پایان خدمت سربازی به ساختن ویولن روى آورد و ضمن این کار نواختن ویولن و تئورى موسیقى را نزد [[اکبرپور، علی (رشت ۱۳۱۴ش)|علی اکبرپور]] (آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی ویولن) فراگرفت. او در این دوره، ضمن آموزش هارمونی، تئوری موسیقی و نوازندگی نزد اساتیدی چون [[قنبری مهر، ابراهیم (۱۳۰۷ش)|ابراهیم قنبرى‌مهر]]، [[حنانه، مرتضی (تهران ۱۳۰۱ـ همان جا ۱۳۶۸ش)|مرتضى حنانه]]، [[کیایی، میلاد (تهران ۱۳۲۳ش)|میلاد کیایى]]، [[یوسف زمانی، حسن (سنندج ۱۳۱۰ـ کانادا ۱۳۸۸ش)|حسن یوسف‏‌زمانى]]، على برلیانى، [[مسعودی، ناصر (رشت ۱۳۱۴ش)|ناصر مسعودى]] و محمدعلی گلشن ‏‌ابراهیمى (پژوهشگر موسیقی) از نظریات و راهنمایى‏‌هاى آنها نیز در ساخت سازهای بی‌عیب و استاندارد بهره گرفته است. همچنین وی برای ارتقاء کیفیت کارهاى خود به نقاط مختلف ایران مسافرت کرده است.   
سازنده‌ی [[ویولن]] و سازهای ایرانی. به خاطر مأموریت ادارى پدرش، زادگاهشان را ترک کردند و او تحصیلات ابتدایى را در دبستان هاتف و متوسطه را در دبیرستان‏‌هاى جامى، دکتر فاضلى و اشکانى تهران ادامه داد. از سال اول دبیرستان به ساختن ویولن علاقه‌مند شد و با کمک و راهنمایى دبیر کاردستی‌شان، در کارگاه دبیرستان یک [[سنتور]] ساخت. پس از پایان خدمت سربازی به ساختن ویولن روى آورد و ضمن این کار نواختن ویولن و تئورى موسیقى را نزد [[اکبرپور، علی (رشت ۱۳۱۴ش)|علی اکبرپور]] (آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی ویولن) فراگرفت. او در این دوره، ضمن آموزش هارمونی، تئوری موسیقی و نوازندگی نزد اساتیدی چون [[قنبری مهر، ابراهیم|ابراهیم قنبرى‌مهر]]، [[حنانه، مرتضی (تهران ۱۳۰۱ـ همان جا ۱۳۶۸ش)|مرتضى حنانه]]، [[کیایی، میلاد (تهران ۱۳۲۳ش)|میلاد کیایى]]، [[یوسف زمانی، حسن (سنندج ۱۳۱۰ـ کانادا ۱۳۸۸ش)|حسن یوسف‏‌زمانى]]، على برلیانى، [[مسعودی، ناصر (رشت ۱۳۱۴ش)|ناصر مسعودى]] و محمدعلی گلشن ‏‌ابراهیمى (پژوهشگر موسیقی) از نظریات و راهنمایى‏‌هاى آنها نیز در ساخت سازهای بی‌عیب و استاندارد بهره گرفته است. همچنین وی برای ارتقاء کیفیت کارهاى خود به نقاط مختلف ایران مسافرت کرده است.   


صفرزاده در سال 1366 برای تحقیق و تفحص در ساخت سازهاى مختلف محلى به منطقه‌ی [[چابهار، شهر|چابهار]] رفت و بعد از مشورت با استاد کمادان (نوازنده‌ی محلى قیچک) اقدام به ابداع ساز قیچک‌‏باس کرد. او در طول دسته و اندازه‌ی کاسه‌ی این ساز (قیچک) تغییرات و محاسباتی را انجام داده و با انتخاب چوب مناسب و یک‌تکه ساختن کاسه، سازی با صدایی مطلوب‌‏تر و پرقدرت‌‏تر و منطبق با نت‌‏نویسى ابداع کرده است.   
صفرزاده در سال 1366 برای تحقیق و تفحص در ساخت سازهاى مختلف محلى به منطقه‌ی [[چابهار، شهر|چابهار]] رفت و بعد از مشورت با استاد کمادان (نوازنده‌ی محلى قیچک) اقدام به ابداع ساز قیچک‌‏باس کرد. او در طول دسته و اندازه‌ی کاسه‌ی این ساز (قیچک) تغییرات و محاسباتی را انجام داده و با انتخاب چوب مناسب و یک‌تکه ساختن کاسه، سازی با صدایی مطلوب‌‏تر و پرقدرت‌‏تر و منطبق با نت‌‏نویسى ابداع کرده است.   
۴۷٬۷۳۶

ویرایش