عبدالرحیم اخیانی: تفاوت میان نسخه‌ها

نوازنده‌ی ایرانی سازهای زهی و بادی. پس از پایان تحصیلات ابتدایی در زادگاهش، در سال 1334ش وارد [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان موسیقى ملی]] شد و ساز ترومپت را براى خود برگزید. در این هنرستان نزد استادانى چون ساكوف و هندسى مشغول فراگیرى علم موسیقى شد و در سال 1336ش به [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى]] رفت و به فراگیرى و نواختن ساز تار، به مدت هفت سال، نزد [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)|على‌اكبر  شهبازى]] و [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)|نصراله زرین‌پنجه]] و هنرمندان دیگرى نظیر [[ارژنگی، فرهاد (تهران ۱۳۱۷ـ همان جا ۱۳۴۰ش)|فرهاد ارژنگى]] و [[صالحی، حبیب الله (شاهرود ۱۲۹۴ـ تهران ۱۳۵۸ش)|حبیب‌‏الله صالحى]] مشغول شد. عبدالرحیم اخیانى در دوره‌ی تحصیل در هنرستان عالى موسیقى با اركسترهاى مختلفى مثل اركستر رادمرد (به رهبرى [[پورتراب، مصطفی کمال|مصطفى کمال پورتراب]]) و اركستر صبا (به رهبرى [[دهلوی، حسین (تهران ۱۳۰۶ش )|حسین دهلوى]]) همكارى مى‏‌كرد. او پس از اتمام دوره‌ی هنرستان، در سال 1345ش وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشكده‌ی هنرهاى زیبا]] شد و نزد استاد [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)|نورعلى‏ برومند]] فن نواختن تار را تكمیل كرد و به‏ خاطر علاقه‌‏اى كه به سازهاى زهى داشت كنترباس را هم نزد نیكاژ و ژیف پوپوف (استادان بلغارى) تا مرحله‌ی استادى آموخت. او در طول تحصیل دانشگاهی، ساز پیانو را هم نزد خانم‏‌های هاكوپیان، مارتیروسیان و استاد [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)|جواد معروفى]] یاد گرفته است. در سال 1350ش موفق به دریافت مدرک لیسانس در رشته‌ی موسیقى از دانشكده‌ی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران شد و هم‌زمان همكارى‌اش را با اركسترهاى گل‌‏ها، نكیسا و اركستر بزرگ رادیو و تلویزیون آغاز کرد که از سال 1354 تا سال 1357ش ادامه داشت.