چکناواریان، لوریس: تفاوت میان نسخه‌ها

چِکناواریان، لوریس (۱۳۱۶ش)<br>

رهبر ارکستر و آهنگ‌ساز ارمنی‌تبار ایرانی، زادۀ [[بروجرد، شهر|بروجرد]]. تحصیلات موسیقی را در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالی]] تهران شروع کرد و در آکادمی وین ادامه داد. در بازگشت به ایران، به تدریس موسیقی، آهنگ‌سازی، رهبری ارکستر و ساخت قطعاتی برای موسیقی فیلم پرداخت. تحصیلات عالی در رشته آهنگ‌سازی و رهبری ارکستر را در [[دانشگاه میشیگان]] ادامه داد و در ۱۳۳۹ بعد از بازگشت مجدد به ایران، ابتدا رهبر مدعو [[ارکستر سمفونیک تهران]] و سپس رهبر دائمی ارکستر اپرایی تهران شد. او بارها رهبری ارکسترهای مهم جهان ازجمله فیلارمونیک سلطنتی انگلستان، فیلارمونیک هلسینکی، ارکستر مجلسی انگلستان، و ... را برعهده داشته است. در ۱۳۷۴ دوباره پس از شانزده سال به ایران بازگشت؛ که با اجرای برنامه‌های متعدد و نمایش ''اپرای بزرگ رستم و سهراب''، یکی از خبرسازترین رهبران ارکستر در ایران، شد. آثار چکناواریان، متنوع و در فرم‌های گوناگون، از موسیقی مدرن تا آوازهای کوتاه و رمانتیک است. چکناواریان، رهبر دائمی ارکستر فیلارمونیک ارمنستان (مدعو به ایران) بوده ''اپرای بزرگ رستم و سهراب'' را نیز همین ارکستر اجرا کرده است. از آثار ارکسترال اوست: (پارتیتور و سی ـ دی) ''آوازهای عاشقانه''، ''هفت قطعه برای پیانو''، ''ده قطعه برای پیانو''، ''بیست‌وشش قطعه برای پیانو''، ''قطعات موسیقی مجلسی''، ''کنسرتوی ویولن'' و ''کنسرتوی پیانو''، ''کوآرتت‌زهی''؛ موسیقی فیلم‌های: ''ایران سرزمین ادیان'' به کارگردانی [[طیاب، منوچهر (تهران ۱۳۱۶)|منوچهر طیاب]] (۱۳۵۰)؛ ''حاج مصورالملکی'' از خسرو سینایی (۱۳۵۱)؛ ''بی‌تا'' ساختۀ [[داریوش، هژیر (۱۳۱۷ـ۱۳۷۴ش)|هژیر داریوش]] (۱۳۵۱) و ''آن گه روان جهان گله کرد'' از منوچهر طیاب (۱۳۷۲). در ۱۳۸۱ در اولین همایش ملی ایران‌شناسی، نشان درجۀ یک هنری به لوریس چکناواریان اعطا شد.