تأییدی، فرزانه: تفاوت میان نسخه‌ها

}}[[پرونده:14061200- 2.jpg|جایگزین=فرزانه تاییدی|بندانگشتی|فرزانه تاییدی|260x260پیکسل]]<p>

[[پرونده:14061200 -1 .jpg|بندانگشتی|فرزانه تاییدی]]

بازیگر تئاتر، تلویزیون، و سینمای ایران. دورۀ بازیگری، کارگردانی، و تاریخ تئاتر را در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] گذراند، و فعالیتش را در تئاتر از ۱۳۵۰ش آغاز کرد. تا ۱۳۵۶ش فعالیت گسترده‌ای در تئاتر و سینما داشت. از عمدۀ نمایش‌نامه‌های اوست:'' آگهی ازدواج''، ''وعدۀ ملاقات با خودم''، ''امیرارسلان نامدار''،'' بنگاه تئاترال''،'' دایی وانیا''، ''رومئو و ژولیت''، ''جعفرخان از فرنگ برگشته''، ''گلدان''،'' آنتیگون''، ''کالسکۀ طلایی''، ''خانوادۀ آقای آرین''، ''یک نمایش طولانی''، ''نیویورک نیویورک''، و ''خوشا به‌حال بردباران''. فرزانه تأییدی هم اکنون مقیم امریکاست. او در خلال سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۹ در سینمای ایران نیز فعالیت می‌کرد، و در فیلم‌های ''جهنم + من'' (۱۳۵۱)، ''خاک'' (۱۳۵۱)،'' هشتمین روز هفته'' (۱۳۵۲)، ''فریاد زیر آب'' (۱۳۵۶)، و'' میراث من جنون'' (۱۳۵۹) به ایفای نقش پرداخت. در امریکا نیز در فیلم ''بدون دخترم هرگز'' (۱۹۹۰) به کارگردانی برایان گیلبرت بازی کرده است. وی همسر سابق [[پرویز کاردان (۱۳۱۶ش)|پرویز کاردان]] بوده است.</p><p>فرزانه تاییدی که از اواسط دهه‌ی 1360 به صورت خودخواسته در [[انگلستان]] زندگی می‌کرد، بر اثر سرطان دستگاه تنفسی درگذشت.</p>