آزادی، نوذر: تفاوت میان نسخه‌ها

آزادی، نوذر (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۴

۵۳ بایت اضافه‌شده ، ۷ ماه پیش

بدون خلاصۀ ویرایش

Automoderated users، ربات‌ها، دیوان‌سالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار

۴۷٬۷۳۶

ویرایش

@@ خط ۲۹: / خط ۲۹: @@
 }}[[File:42192700.jpg|thumb|نوذر آزادی|جایگزین=]]نوذر آزادی (کرمانشاه ۱۳۱۷- آلمان ۹ اسفند ۱۳۹۹ش)   Azadi, Nozar
-<br />(نام اصلی: نوذر فیروز) بازيگر تئاتر، تلويزيون و سينمای ايران. فعاليتش را از ۱۳۳۲ش در تئاتر [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]] آغاز کرد و در تهران با گروه آناهيتا (۱۳۳۷ش) زير نظر [[مصطفی اسکویی|مصطفی اسکويی]] و سپس با «گروه آزاد نمايش» (۱۳۴۷ش) زير نظر [[پرویز صیاد|پرويز صياد]] با نمايش‌نامه‌ی سرايدار ادامه داد. از نمايش‌نامه‌های ديگر اوست: ''ايستگاه،‌ بازجويی، فالگوش، شش شخصيت در جست‌وجوی نويسنده، امشب از خود می‌سازيم، ويولن‌ساز کره‌مونا، و ‌هجرت''. شهرت نوذر آزادی بیش‌تر برای بازی در نقش «جعفر قاطبه» است. این تیپ/شخصیت انتقادی ابتدا در سریالی کمدی به نام ''اختاپوس'' (نوشته و کارگردانی پرویز صیاد) خلق و با موفقیت اجرا شد و به سرعت در بین بینندگان به محبوبیت رسید و در زمستان سال ۱۳۵۶ش با ساخت مجموعه‌ی تلویزیونی شش قسمتی ''ایتالیا ایتالیا'' (به کارگردانی و نویسندگی) خودش به اوج پختگی و تکامل رسید.
+<br />(نام اصلی: نوذر فیروز) بازيگر تئاتر، تلويزيون و سينمای ايران. فعاليتش را از ۱۳۳۲ش در تئاتر [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]] آغاز کرد و در تهران با گروه آناهيتا (۱۳۳۷ش) زير نظر [[اسکویی، مصطفی (تهران ۱۳۰۲ـ همان جا ۱۳۸۴ش)|مصطفی اسکويی]] و سپس با «گروه آزاد نمايش» (۱۳۴۷ش) زير نظر [[صیاد، پرویز|پرويز صياد]] با نمايش‌نامه‌ی سرايدار ادامه داد. از نمايش‌نامه‌های ديگر اوست: ''ايستگاه،‌ بازجويی، فالگوش، شش شخصيت در جست‌وجوی نويسنده، امشب از خود می‌سازيم، ويولن‌ساز کره‌مونا، و ‌هجرت''. شهرت نوذر آزادی بیش‌تر برای بازی در نقش «جعفر قاطبه» است. این تیپ/شخصیت انتقادی ابتدا در سریالی کمدی به نام ''اختاپوس'' (نوشته و کارگردانی پرویز صیاد) خلق و با موفقیت اجرا شد و به سرعت در بین بینندگان به محبوبیت رسید و در زمستان سال ۱۳۵۶ش با ساخت مجموعه‌ی تلویزیونی شش قسمتی ''ایتالیا ایتالیا'' (به کارگردانی و نویسندگی) خودش به اوج پختگی و تکامل رسید.
 نوذر آزادی دانش‌آموخته‌ی دانشکده‌ی هنرهای دراماتيک بود، و از دهه‌ی ۱۳۴۰ش کارش را در تلويزيون با مجموعه‌های ''اختاپوس'' (۱۳۵۱ش)، ''قماربازان'' (۱۳۵۲ش)، ''سرکار استوار'' (۱۳۵۳ش)، ''آدم به آدم'' (۱۳۵۳ش)، و ''ايتاليا ايتاليا'' (۱۳۵۳ش) و در سينما با ''صمد و قاليچه‌ی حضرت سليمان'' (۱۳۵۰ش)، ''خواستگار'' (۱۳۵۱ش)، ''صمد به مدرسه می‌رود'' (۱۳۵۲ش)، ''مظفر'' (۱۳۵۳ش) و ''زنبورک'' (۱۳۵۴ش) پی گرفت.