تئاتر تهران: تفاوت میان نسخه‌ها

تئاتر تهران <br><p>(یا: تئاتر نصر) تئاتری در [[لاله زار، خیابان|خیابان لاله‌زار]] و در محل سابق تالار [[گراند هتل|گراندهتل]]. در ۱۳۱۹ش به‌همت [[سیدعلی نصر]]، [[احمد دهقان]] و [[عنایت الله شیبانی|عنایت‌الله شیبانی]] افتتاح شد. فارغ‌التحصیلان [[هنرستان هنرپیشگی تهران]] در این تالار با کارگردانی [[بایگان، فضل الله (۱۲۷۷ـ۱۳۴۶ش)|فضل‌الله بایگان]]، [[معزدیوان فکری]]، [[رفیع حالتی]]، [[هایک کاراکاش (۱۲۷۲ـ۱۳۳۸ش)|هایک کاراکاش]]، [[علی دریابیگی]]، [[هنریک استپانیان]]، [[گرمسیری، علی اصغر (۱۲۹۰ـ۱۳۷۹ش)|علی‌اصغر گرمسیری]] و [[نصرت الله محتشم|نصرت‌الله محتشم]] به‌اجرای نقش می‌پرداختند. گروه‌های نصر، تهران، [[دریابیگی]] و بالۀ مادام اسکامپی در این تالار برنامه اجرا کرده‌اند. </p><p>برخی از بازیگران تئاتر تهران عبارت بودند از مرسده و هایده بایگان، [[بهرامی، صادق|صادق بهرامی]]، [[بهشتی، هوشنگ (تهران ۱۳۰۲ـ ۱۳۷۰ش)|هوشنگ بهشتی]]، پرخیده، خیرالله تفرشی‌آزاد، [[دفتری، ایران (رشت ۱۲۸۱ـ۱۳۷۴ش)|ایران دفتری]]، [[صفوی، عصمت (۱۲۸۱ـ۱۳۵۳ش)|عصمت صفوی]]، عطاالله زاهد، [[سارنگ، هوشنگ (۱۲۹۱ـ۱۳۴۸ش)|هوشنگ سارنگ]]، ناهید سرفراز، [[محسنی، مجید (بندر انزلی ۱۳۴۹ش)|مجید محسنی]]، [[مشکین، اکبر (۱۳۰۶ـ۱۳۵۶ش)|اکبر مشکین]]، نیکتاج صبری و [[مقبلی، عزت الله (تهران ۱۳۱۱-۱۳۶۷ش)|عزت‌الله مقبلی]]. و از جمله نمایش‌هایی که در این محل اجرا شد نیز عبارت‌اند از ''عروسک پشت پرده''، اثر [[حالتی، رفیع (تهران ۱۲۷۸ـ۱۳۶۰ش)|رفیع حالتی]]؛'' رستم و سهراب''، ''جنگ عروس و مادرشوهر''، ''عروسی فیگارو''، اثر [[بومارشه، پیر (۱۷۳۲ـ۱۷۹۹)|بومارشه]]؛ ''اپرت لیلی و مجنون''، اثر محمدجواد تربتی؛ ''احتکار شوهر''، ''میشل استروگوف''، ''فاجعۀ رمضان''، ''دلدادۀ گیج''، ''احمق‌تر از احمق''، ''خواب‌های طلایی''، اثر [[فکری، معزدیوان (۱۲۷۹ـ۱۳۶۴ش)|معزدیوان فکری]]؛ ''بارگاه معاویه''، ''نادرشاه و ستاره''، و ''کوزۀ عسل''. </p><p>نام این تئاتر در ۱۳۲۹ش، پس از کشته ‌شدن [[دهقان، احمد (۱۲۹۲ـ۱۳۲۹ش)|احمد دهقان]]، به تئاتر دهقان تغییر یافت؛ این تئاتر چندی بعد طعمۀ آتش‌ شد که در بازسازی، و پس از فوت [[نصر، سیدعلی (تهران ۱۲۷۴ـ همان جا ۱۳۴۰ش)|سیدعلی نصر]]، تئاتر نصر نام گرفت. چند سال بعد سالن تابستانی آن‌ را مسقف کردند و نام تئاتر دهقان بر آن نهادند. اغلب نمایش‌هایی که در سالن تابستانی و زمستانی اجرا می‌شدند، مشترک بودند. هر دو تماشاخانه تا ۱۳۵۷ دایر بودند؛ اما اعتبار سابق را نداشتند و در زمرۀ «تئاترهای لاله‌زاری» قرار گرفته بودند.</p><p>بعد از انقلاب، سالن مدتی میزبانِ تئاترهای ایدئولوژیک آن دوران شد و به مرور، و با روشن شدن چراغ‌فروشی‌های لاله‌زار، تماشاخانه‌ها و سینماهای لاله‌زار هم کم‌کم متروک شدند و تئاتر نصر هم برای بیش از سی سال خالی و انبارواره ماند. این ساختمان پس از تعمیراتی مختصر در اردیبهشت 1398ش به‌عنوان مکانی برای گردهمایی اهالی تئاتر بازگشایی شد.</p>