کاظم زاده ایرانشهر، حسین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
[[پرونده:35077200- 2.jpg|جایگزین=حسین کاظمزاده ایرانشهر|بندانگشتی|حسین کاظمزاده ایرانشهر]] | [[پرونده:35077200- 2.jpg|جایگزین=حسین کاظمزاده ایرانشهر|بندانگشتی|حسین کاظمزاده ایرانشهر]] | ||
حسین کاظمزاده ایرانشهر (تبریز ۱۲۶۲ـ سوئیس ۱۳۴۱ش)<br> | حسین کاظمزاده ایرانشهر (تبریز ۱۲۶۲ـ سوئیس ۱۳۴۱ش)<br> | ||
نویسنده، نمایشنامهنویس و روزنامهنگار ایرانی. در ۱۲۸۴ش، به [[استانبول]] رفت و پنج سال با سمت منشی در ادارۀ تذکرۀ سفارت ایران به کار مشغول شد و ضمناً در همین مدت در دانشگاه استانبول به تحصیل علم حقوق پرداخت. در ۱۲۹۰ش، راهی بلژیک شد و در دانشگاه لوون تحصیلات خود را پی گرفت. در ۱۲۹۲ش، به دعوت [[ادوارد براون]]، به تدریس زبان فارسی در [[دانشگاه کیمبریج]] پرداخت. در ۱۲۹۳ش، به [[برلین]] رفت و اندکی بعد به ایران بازگشت و بعد از سه سال، در ۱۲۹۶ش، مجدداً به برلین عزیمت کرد و در آنجا مجلۀ ''ایرانشهر'' را بهمدت چهار سال انتشار داد و در ضمن کتب فارسی سودمندی بهچاپ رساند. در ۱۳۱۵ش، به دگرسهایم [[سوئیس]] رفت و تا پایان عمر در آنجا بهسر برد. | نویسنده، نمایشنامهنویس و روزنامهنگار ایرانی. در ۱۲۸۴ش، به [[استانبول]] رفت و پنج سال با سمت منشی در ادارۀ تذکرۀ سفارت ایران به کار مشغول شد و ضمناً در همین مدت در دانشگاه استانبول به تحصیل علم حقوق پرداخت. در ۱۲۹۰ش، راهی بلژیک شد و در دانشگاه لوون تحصیلات خود را پی گرفت. در ۱۲۹۲ش، به دعوت [[براون، ادوارد (۱۸۶۲ـ۱۹۲۶)|ادوارد براون]]، به تدریس زبان فارسی در [[دانشگاه کیمبریج]] پرداخت. در ۱۲۹۳ش، به [[برلین]] رفت و اندکی بعد به ایران بازگشت و بعد از سه سال، در ۱۲۹۶ش، مجدداً به برلین عزیمت کرد و در آنجا مجلۀ ''ایرانشهر'' را بهمدت چهار سال انتشار داد و در ضمن کتب فارسی سودمندی بهچاپ رساند. در ۱۳۱۵ش، به دگرسهایم [[سوئیس]] رفت و تا پایان عمر در آنجا بهسر برد. | ||
کاظمزادۀ ایرانشهر در ۱۳۲۱ش، مکتب خاصی به نام «عرفان باطنی»، که برپایۀ برادری، یگانگی و برابری همۀ مردم جهان بود، تأسیس و برنامۀ مخصوصی برای ابلاغ آموزههای خود به پیروانش تنظیم کرد و در ضمن در ارتباط با این مکتب مجلهای به زبان آلمانی به نام ''هماهنگی جهان'' در آن شهر منتشر کرد. همچنین انجمن مصاحبت ادبی و علمی ایرانیان را با همکاری [[محمد قزوینی]] و [[ابراهیم | کاظمزادۀ ایرانشهر در ۱۳۲۱ش، مکتب خاصی به نام «عرفان باطنی»، که برپایۀ برادری، یگانگی و برابری همۀ مردم جهان بود، تأسیس و برنامۀ مخصوصی برای ابلاغ آموزههای خود به پیروانش تنظیم کرد و در ضمن در ارتباط با این مکتب مجلهای به زبان آلمانی به نام ''هماهنگی جهان'' در آن شهر منتشر کرد. همچنین انجمن مصاحبت ادبی و علمی ایرانیان را با همکاری [[قزوینی، محمد (تهران ۱۲۵۶ـ۱۳۲۸ش)|محمد قزوینی]] و [[پورداود، ابراهیم (رشت ۱۲۶۴ـ تهران ۱۳۴۷ش)|ابراهیم پورداود]] بهراه انداخت. آثار او به حدود ۴۰ تا ۵۰ رساله و کتاب میرسد که آنها را به زبانهای انگلیسی، فرانسه و آلمانی نوشته است. | ||
از آثار اوست: ''تمرکز فکر و مناجات باطنی'' (به آلمانی)؛ ''منشأ رقوم سیاق'' (به فرانسه)؛ ''راه نو'' (۴ جلد)؛ ''معارف عثمانی''؛ ''شرح حال شیخ محمد خیابانی''؛ ''رستم و سهراب'' (نمایشنامۀ منظوم). | از آثار اوست: ''تمرکز فکر و مناجات باطنی'' (به آلمانی)؛ ''منشأ رقوم سیاق'' (به فرانسه)؛ ''راه نو'' (۴ جلد)؛ ''معارف عثمانی''؛ ''شرح حال شیخ محمد خیابانی''؛ ''رستم و سهراب'' (نمایشنامۀ منظوم). | ||