عباس خسروی: تفاوت میان نسخه‌ها

نوازنده‌ی ایرانی ویولن و ویولن آلتو. خانواده‌اش به صورت فصلی در تهران و همدان زندگی می‌کردند و او در یکی از روستاهای [[همدان، شهرستان|همدان]] به دنیا آمد. از کودکی نزد پدر و دایى‏‌اش، که نوازنده‌ی چیره‌دست چگور بودند، این ساز را تا سن ده سالگی یاد گرفت. با وجود مخالفت پدرش، نزد ناصر هاتفى به یادگیری [[ویولن]] پرداخت و پس از یک سال آموزش، توانست یکى از برندگان مسابقه‌ی موسیقى دانش‌‏آموزان کشور شود. مرحله‌ی دوم فراگیرى او کلاس‌های [[نصرت الله گلپایگانی|نصرت‌‏الله گلپایگانى]] -از بهترین شاگردان [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]]- در [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان آزاد موسیقى ملى]]، بوده که به سرپرستى [[امیرجاهد، محمدعلی (۱۲۷۴ـ تهران ۱۳۵۶ش)|محمدعلى امیرجاهد]] (ادیب و موسیقی‌دان برجسته) اداره مى‏‌شده است. او پس از دریافت مدرک این مرکز در کلاس‌هاى شبانه‌ی [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى]] ثبت نام کرد و تحت تعلیم اساتیدى چون [[واهه خوجایان]] (نوازنده‌ی ویولن و رهبر ارکستر)، [[روحی فر، ابراهیم|ابراهیم روحى‏‌فر]] (نوازنده‌ی ویولن)، [[فریدون فرزانه]] (آهنگ‌ساز)، [[پورتراب، مصطفی کمال|مصطفى کمال پورتراب]] و [[استوار، هوشنگ|هوشنگ استوار]] به یادگیری علمی موسیقى کلاسیک غربى پرداخت.  

خسروی از سال 1347 تا 1358 با ارکسترهاى صبا (به رهبری [[دهلوی، حسین (تهران ۱۳۰۶ش )|دهلوى]])، فارابى (به رهبری [[حنانه، مرتضی (تهران ۱۳۰۱ـ همان جا ۱۳۶۸ش)|مرتضی حنانه]] و [[ناصری، فریدون (تهران ۱۳۰۹ـ ۱۳۸۴ش)|فریدون ناصرى]])، گل‌ها (به رهبری [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)|جواد معروفى]])، ارکستر بزرگ رادیو- تلویزیون (به رهبری فریدون ناصرى و [[فخرالدینی، فرهاد|فرهاد فخرالدینى]]) و دیگر ارکسترهاى رادیو- تلویزیون و وزارت فرهنگ و هنر، به عنوان نوازنده‌ی ویولن و ویولن‏ آلتو همکاری داشته و پس از آن نیز به کار تدریس و آموزش موسیقی پرداخته است. [[خسروی، گیتی (تهران ۱۳۳۸ش)|گیتی خسروی]] (مدرس آواز ایرانی) خواهر او بوده. در دهه‌ی 1360 نشان درجه‌ی 2 هنری (معادل فوق لیسانس) به عباس خسروی اعطا شده است.