بیست (فیلم سینمایی): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
بیست (فیلم سینمایی) twenty (movie) | بیست (فیلم سینمایی) twenty (movie) | ||
سومین فیلم بلند سینمایی [[عبدالرضا کاهانی]] در مقام کارگردان، تولید سال 1387ش. ''بیست'' به هفدهمین دورۀ جشنوارۀ بینالمللی فیلم دمشق راه یافت و برندۀ جایزۀ نقرۀ مسابقۀ فیلمهای بلند این جشنواره شد. همچنین این فیلم در [[بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر|بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر]] در بخشهای بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش اول مرد ([[پرستویی، پرویز (همدان ۱۳۳۴ش)|پرویز پرستویی]]) و بهترین فیلمنامه نامزد دریافت بوده و علاوه بر این جوایز دیپلم افتخار بهترین کارگردانی، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد ([[خمسه، علیرضا | سومین فیلم بلند سینمایی [[عبدالرضا کاهانی]] در مقام کارگردان، تولید سال 1387ش. ''بیست'' به هفدهمین دورۀ جشنوارۀ بینالمللی فیلم دمشق راه یافت و برندۀ جایزۀ نقرۀ مسابقۀ فیلمهای بلند این جشنواره شد. همچنین این فیلم در [[بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر|بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر]] در بخشهای بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش اول مرد ([[پرستویی، پرویز (همدان ۱۳۳۴ش)|پرویز پرستویی]]) و بهترین فیلمنامه نامزد دریافت بوده و علاوه بر این جوایز دیپلم افتخار بهترین کارگردانی، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد ([[خمسه، علیرضا|علیرضا خمسه]]) و سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن ([[کرامتی، مهتاب (تهران ۱۳۵۰ش)|مهتاب کرامتی]]) را دریافت کرده است. ''بیست'' در سال بعد نیز برندۀ جایزۀ ویژۀ هیأت داوران و جایزۀ کلیسای جهانی از چهل و چهارمین دورۀ جشنوارۀ فیلم کارلووی واری<ref>Karlovy Vary International Film Festival</ref> (2009م) بوده است. | ||
''بیست'' اثری واقعگرایانه است که کاهانی در آن تلاش میکند از ابتدا تا پایان نگاهش در مرز میان بیطرفی و عدم جبههگیریهای آلوده به سیاستزدگی و با دلسوزی و تعهد اجتماعی که لازمۀ وجودی یک هنرمند است، باقی بماند. بیشتر صحنههای فیلم در یک تالار پذیراییِ در آستانۀ تعطیلی میگذرد و این شخصیتهای فیلم هستند که داستان آرام آن را پیش میبرند. در تمام مدت زمان اثر تقریباً اتفاق دراماتیک چشمگیری خلق نشده است. | ''بیست'' اثری واقعگرایانه است که کاهانی در آن تلاش میکند از ابتدا تا پایان نگاهش در مرز میان بیطرفی و عدم جبههگیریهای آلوده به سیاستزدگی و با دلسوزی و تعهد اجتماعی که لازمۀ وجودی یک هنرمند است، باقی بماند. بیشتر صحنههای فیلم در یک تالار پذیراییِ در آستانۀ تعطیلی میگذرد و این شخصیتهای فیلم هستند که داستان آرام آن را پیش میبرند. در تمام مدت زمان اثر تقریباً اتفاق دراماتیک چشمگیری خلق نشده است. | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
طراح صحنه و لباس: عبدالرضا کاهانی | طراح صحنه و لباس: عبدالرضا کاهانی | ||
بازیگران: [[پرستویی، پرویز (همدان ۱۳۳۴ش)|پرویز پرستویی]]؛ مهتاب کرامتی؛ علیرضا خمسه؛ مهران احمدی؛ علیرضا حسینی؛ [[رضایی، حبیب | بازیگران: [[پرستویی، پرویز (همدان ۱۳۳۴ش)|پرویز پرستویی]]؛ مهتاب کرامتی؛ علیرضا خمسه؛ مهران احمدی؛ علیرضا حسینی؛ [[رضایی، حبیب|حبیب رضایی]]؛ فرشته صدرعرفایی | ||