پیرزاد، زویا: تفاوت میان نسخه‌ها

}}<p>داستان‌نویس و مترجم ایرانی. نخست مترجم داستان و شعر بود و سپس به داستان‌نویسی روی آورد. در داستان‌هایش، زندگی و آداب و رسوم ارمنیان ایران را دست‌مایه قرار داده است و قهرمانان آن‌ها بیشتر زنانی هستند که سرنوشتی تلخ را، نسل به نسل، تکرار می‌کنند. از آثارش: ''مثل همۀ عصرها'' (۱۳۷۰)؛ ''طعم گس خرمالو'' (۱۳۷۶)؛ ''یک‌روز مانده به عید پاک'' (۱۳۷۷)؛ ''چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم'' (۱۳۸۰) که برندۀ جایزۀ ادبی مهرگان شد؛ و ''عادت می‌کنیم'' (۱۳۸۳).</p>