مارینتی، فیلیپو تومازو (۱۸۷۶ـ۱۹۴۴): تفاوت میان نسخه‌ها

مارینِتّی، فیلیپو تومازو (۱۸۷۶ـ۱۹۴۴)(Marinetti, Filippo Tommaso)<br /> [[File:38042700.jpg|thumb|مارينِتّي، فيليپو تومازو]]

مؤلف ایتالیایــی. در ۱۹۰۹ ''بیانیه فتوریسم''<ref>''Manifesto del Futurismo''

</ref>، نخستین بیانیۀ [[فتوریسم]]<ref> Futurism</ref>، را منتشر کرد و در آن جوانان ایتالیا را به گسستن از سنت‌های هنری، شعری، و رمان و مواجهه با چالش‌های عصر جدید ماشینی تشویق کرد. نظریه‌های خود را در کتاب ''مافارکای فتوریست: رمان‌ افریقایی''<ref>''Mafarka le futuriste: Roman africaine/Mafarka the Futurist: African Novel'' </ref> (۱۹۰۹) شرح داد. معروف‌ترین کار او ''بیانیۀ فنی ادبیات فتوریستی''<ref>''Manifesto technico della letteratura futuristica/Technical Manifesto of Futurist Literature'' </ref> (۱۹۱۲) است. چند نمایش‌نامه، کتابی دربارۀ اجرای تئاتری (۱۹۱۶)، و کتاب شعری با نام ''جنگ، تنها وسیلۀ نظافت جهان''<ref>''Guerra sola igiene del mondo/ War the Only Hygiene of the World'' </ref> (۱۹۱۵) نوشت. مارینتی در اسکندریۀ مصر زاده شد. در ۱۸۹۳ به پاریس رفت و در ۱۸۹۸ برای تحصیل در رشتۀ حقوق به پاویا، در ایتالیا، رفت. پس از دریافت جایزه‌ای برای شعر «مارَن‌های پیر<ref>Les Vieux Marins </ref>»، به کارهای ادبی روآورد. در ۱۹۰۵ با همکاری سِم بِنِلّی<ref>Sem Benelli </ref> و ویتالیانو پونتی<ref>Vitaliano Ponti </ref> نشریۀ ادبی ''شعر''<ref>Poesia </ref> را تأسیس کرد. چهار سال بعد ''بیانیه فتوریسم'' را در روزنامۀ پاریسی ''فیگارو''<ref>''Le Figaro'' </ref> و بعد از آن در ''شعر'' منتشر کرد. بیانیۀ دوم با نام ''روشنی ماه را می‌کُشیم''<ref>''Uccidiamo il chiaro di luna''</ref> دو ماه پس از بیانیۀ اول در آوریل ۱۹۰۹ منتشر شد.